vrijdag 31 augustus 2007

[Kos 2007] Dag 1: Continental Palace

Ik ben sinds afgelopen nacht weer terug in ons kikkerlandje en moet weer wennen aan het koude weer. De vakantie met Bob was erg leuk en ik zal de komende dagen in dagboekvorm verslag doen van Kos 2007.

Het vliegtuig naar Kos zou op 23-8 om 05.15 uur vanaf Schiphol vertrekken. Aangezien Bob en ik - dankzij Pim Fortuyn - over een OV-jaarkaart beschikken, besloten we per trein naar onze nationale luchthaven af te reizen. Woensdagavond 22.30 kwamen op Den Bosch CS samen om de trein richting Utrecht te pakken. Aldaar stapten we over naar Schiphol. Omdat de NS nooit te vertrouwen is, waren we uiterst vroeg van huis gegaan. Zonder vertragingen belandden we desalniettemin op Schiphol. Daar doodden we de tijd met ouwehoeren, lezen, koffie drinken en schandalig dure sandwiches eten.

Om 02.15 besloten we maar eens te gaan inchecken. Het wachten duurde erg lang omdat er enkele mensen voor ons waren die moeite hadden met inchecken. Volgens Bob omdat men waarschijnlijk met de OV-jaarkaart stond te zwaaien als zijnde geldige incheckkaart, maar de ware reden moet de strenge controle op Schiphol zijn geweest en - in een enkel geval - een enorme buggy die apart verwerkt diende te worden. Na het inchecken volgde de douane.

Daar werd ik uit de rij gepikt ter fouillering. Ik moet er vervaarlijk uit gezien hebben. De Marokkaanse douanier maakte er werk van, zelden ben ik zo gefouilleerd. Werkelijk overal werd ik betast, zelfs mijn horloge werd aan een grondige inspectie onderworpen. Ik overwoog een aanklacht in te dienen tegen aanranding, maar toen Bob terug door het poortje moest om zijn schoenen uit te doen en die op de band te leggen, besefte ik dat het altijd nog beschamender kan. Gelukkig bleek mijn reisgezel niet over bomschoenen te beschikken en mochten we verder.

Een goede conditie was vervolgens een vereiste, want onze gate bevond zich in de verste uithoek van Schiphol. Het was de eerste keer dat ik ging vliegen, dus ik had graag bij het raam gezeten. Helaas moest ik in het ArkeFly-toestel in het midden van de middelste rij zitten. Bovendien bevonden zich links en rechts de vleugels, dus ik besloot met te concentreren op de Voetbal International en de mp3-speler. Het vliegen stelde weinig voor. Wat vooral opviel was het enorme kabaal dat zo'n vogel maakt, zelfs met de speler op maximaal volume waren nog niet alle klanken te horen. Boven Griekenland gingen de horloges een uurtje vooruit en de crew zette de kist om 09.15 uur plaatselijke tijd veilig aan de grond.

Bij het uitstappen ontving ik een klap van de warmte. Het moest al minstens 30 graden zijn. In de aankomsthal was het bomvol. Groot was dan ook onze vreugde toen onze koffers reeds als derde en vierde koffer door de rubberen flappen tevoorschijn kwamen. De vriendelijke dame van Arke verwees ons naar transferbus 11 en de hevig zwetende Griekse chauffeur reed ons naar Kos-Stad. Na een daling met haarspeldbochten en een aansluitende lange weg, werden we voor de deur van ons hotel afgezet. Dat droeg de - wellicht filosofische - naam 'Continental Palace'.

Een zeer aardige dame begroette ons en de andere gearriveerde gasten met een welkomstoespraak in vlekkeloos Engels. Tot onze verbazing en blijdschap konden we per direct onze kamer betrekken. Kamer 132 was de onze voor de komende week. Het bleek een zeer ruime kamer met voldoende kasten, een mooi balkon met zijzeezicht, een krappe badkamer met daarin uiteraard een bidet, en een gevulde mini-bar. De koffers werden uitgepakt, de waardevolle spullen in de 'safety deposit box' opgeborgen. Onze vakantie kon nu echt beginnen.

We besloten eerst een verkenningstocht te maken door het hotel en de nabije omgeving. Het hotel zag er keurig netjes uit en het zwembad was erg groot. We bleken ongeveer 5 minuten lopen van de eerste krantenkiosk te zitten (erg belangrijk) en 15 minuten van het centrum. We vulden onze hongerige magen op originele wijze bij de plaatselijke McDonalds. Omdat we het warm hadden en moe waren van de reis wilden we nu wel eens het water in en we gingen de zwembroek aantrekken. Om 15.00 uur was het dan eindelijk tijd voor de immer gedenkwaardige eerste duik van de vakantie. Die werd gevolgd door het niet minder gedenkwaardige eerste glas bier. De halve liter van de bar bij het restaurant smaakte voortreffelijk en we proostten op een mooie vakantie.

Het buffet bleek 's avonds een typisch hotelbuffet te zijn. Keuze genoeg en voor elke nationaliteit wat wils. Ik ging voor de vermeende kip die waarschijnlijk geen kip is geweest. Hij was namelijk erg droog. Dit kan ook komen doordat de kip uitgedroogd is geweest, aangezien er op Kos in maanden geen spatje regen is gevallen. Na een biertje op het terras gingen we richting centrum. De place to be bleek de Bar Street. De verhouding propper-bezoeker was er echter 2 tegen 1 en deze hevige concurrentiestrijd zorgde voor erg opdringerige proppers. Omdat ik door de grote vermoeidheid in staat was zo'n propper een welgemikte hoek te verkopen, vertrokken we na een flesje bier weer naar het hotel. We hadden inmiddels al bijna 40 uur niet geslapen en het was dan ook mooi geweest voor vandaag.

Op de terugweg werden we echter plotseling gestalkt door een blonde jongedame die wel heel onomwonden duidelijk maakte dat we iets tegen haar moesten zeggen. Ze bleek Nathalie uit Plymouth, Engeland te zijn en ze had zojuist haar vriendin in dronken toestand achtergelaten op de boulevard. Ze wilde met ons nog wat drinken en wie waren wij om dat te weigeren? Na een biertje en een animerend gesprek over dronkenschap, uitgaansmogelijkheden in Kos-stad en overstromingen in Engeland namen we om 01.30 uur afscheid van Nathalie en zochten we ons bedje op.

Het was een hectisch dagje geweest, de toon was gezet.

woensdag 22 augustus 2007

Op vakantie

Vannacht vertrek ik samen met Bob met het vliegtuig naar Kos, Griekenland voor een weekje vakantie. Ik kijk uit naar zon en zee, aangezien de zomer in Nederland waardeloos is geweest.

De komende acht dagen zijn er dus geen nieuwe blogberichten te verwachten. Als ik weer terug ben zal ik uitgebreid verslag doen van mijn belevenissen.

Later!

zondag 19 augustus 2007

Gezien op MTV Brand New

It's not the world that's out of order
It's me, it's me
Guess I ran along my borders
Just to see, just to see

If a friendly face would drop by and rescue me
But I lost my faith as I lost my way

It's not the street that's made of concrete
It's you, it's you

Guess I try to penetrate it with this point of view
I had never taken more than I give to you
I was led astray and I lost my way


(Uit: Saybia - Angel, de eerste single van het nieuwste album, Eyes on the Highway, verschijnend op 31 augustus 2007)

Bekijk de videoclip (YouTube)

zaterdag 18 augustus 2007

Gedicht

onheil in het ochtendblad: een gruwelijke
moord op de voorpagina oorlogsslachtoffers
op pagina drie (en op de sportpagina) een
te jong gestorvene (sterft men ooit te oud?)
klimaat- en prostaatproblemen een spelfout
in de column van die zeikerd en her en der
nog wat doden halfdoden en schaafwonden

toen ik een boterham wilde smeren bleek
het enige voorradige brood een stijfbevroren mik
zodat ik niet eens fatsoenlijk kon ontbijten

dát is pas erg

vrijdag 17 augustus 2007

MAX en de dood

Een relatief jonge omroep is Omroep MAX. Relatief jong omdat de omroep nog niet zo lang bestaat en niet vanwege de doelgroep. MAX richt zich namelijk op de bejaarde medemens. Dat levert televisie op die zowel tragisch als vertederend kan zijn. Zo is er 'De TV Comeback' waarin de tribunes bevolkt worden door ouden van dagen. De gasten zijn oude televisiecoryfeeën van wie de houdbaarheidsdatum vaak helaas al overschreden is. Zo mocht Wieteke van Dort nog eens opdraven als de Nederlands-Indische Tante Lien. Zij zong met het publiek volksliedjes uit de kinderjaren van de oudjes ('Ajo ajo ajo al in die hoge klapperboom'). Dit was ergens wel vertederend om te zien, maar ik werd er ook een beetje naar van. Ik kon de gedachte niet uit mijn hoofd zetten dat het voor enkele stokoude bezoekers misschien wel hun laatste pleziertripje zou zijn. Nog één keer zingen voor de laatste reis aanvaard wordt.

Een ander programma is 'Stop de tijd'. Geëmigreerde Nederlanders op hoge leeftijd participeren in een quiz waarin zij vragen moeten beantwoorden over Nederland van vroeger en nu. Ook hier is een tragische component aanwezig. De vragen zijn namelijk vaak schrikbarend makkelijk en bovendien worden de antwoorden vaak nog voor 90% onthuld in de vraagstelling. Toch slagen de kandidaten er helaas zelden in deze hints op te merken. Een voorbeeld hiervan is de vraag op welke weg de lopers van de Vierdaagse traditioneel finishen. De presentatrice voegde er na het zien van de gezichten van de deelnemers nog aan toe dat de lopers altijd gladiolen krijgen. De meerkeuzevraag bevatte voor a) en b) twee nonsensantwoorden en antwoord c) was Via Gladiola. Helaas gingen de deelnemers voor de nonsensantwoorden.

Op en top tragisch werd het echter pas na de uitzending. Toen kwam de risicofactor van een ouderenomroep zeer pijnlijk aan het licht. Onder in beeld verscheen de volgende tekst: 'Kort na de opnamen is de heer Westerterp (één van de deelnemers - MvZ) helaas komen te overlijden.' Ik werd er maar weer eens naar van...

woensdag 15 augustus 2007

Top 600: (9) Crazy Town - Drowning

Bekijk de clip

De nummer 9 van de Top 600 is een beetje een buitenbeentje. Verreweg de meeste liedjes uit de lijst zijn afkomstig van cd's. De meeste overige nummers zijn losse liedjes. Crazy Town onderscheidt zich van de andere artiesten doordat de band slechts één keer voorkomt in de gehele lijst. Ze pakken echter wel een topnotering met Drowning.

Dat Crazy Town slechts marginaal vertegenwoordigd is, mag geen verrassing heten. Ik vind het een inferieure band die weinig interessant werk afgeleverd heeft. Bij het grote publiek is de band bekend door het bijna lachwekkende 'Butterfly' ('come my lady, come, come, my lady, you're my butterfly, sugar, baby'). Minder bekend is 'Drowning' en dat vind ik nou hun enige fatsoenlijke liedje. Sterker, ik vind het een heel goed lied.

'Drowning' zag ik voor het eerst op The Box. In de gloriedagen van deze zender werd de clip verkozen tot Boxtopper. Het nummer werd echter geen hit en verdween richting de vergetelheid. Net als de band zelf, overigens. Toen ik 'Drowning' zag, was ik meteen onder de indruk. De thematiek was veel donkerder dan die van het zoetsappige 'Butterfly'. Vooral de zang van de tweede stem klonk oprecht en paste perfect binnen het geheel. Ook de ondergaande zon aan het begin van de clip in combinatie met de tegelijkertijd klinkende elektrische gitaar raakte een snaar.

Drowning is zo'n liedje gebleken dat nooit in de prullenbak zal belanden, omdat het een bijzondere status bezit. In Crazy Town zelf ben ik in het geheel niet geïnteresseerd, maar 'Drowning' geldt als buitenbeentje, zowel in het oeuvre van de band als in de Top 600.

Sometimes I hate that chaos surrounds me
When all the answers that I seek are around me
Am I drowning, am I fading away
Or am I living up to all your dreams that made me this way

dinsdag 14 augustus 2007

Rettenbachferner

Gisteren schreef ik dat ik uitkeek naar de resultaten van de LHC in Zwitserland. Een ander reusachtig 'ding' in de Alpen waar ik naar uitkeek was de Rettenbachferner. Deze gletsjer is de hoogste Europese klim voor wielrenners en stond vandaag op het programma in de Ronde van Duitsland.

De Tour de France, de Giro d'Italia en de Vuelta d'España gelden traditioneel als de drie grote meerdaagse koersen van het wielrennen. De Deutschland Tour staat officieus aangeschreven als de nummer vier. Stiekem vind ik deze Ronde veel leuker dan de Giro en misschien ook wel dan de Vuelta. In Duitsland staan vaak mooie etappes op het programma, men maakt uitstapjes naar prachtige Alpencols in Oostenrijk en Zwitserland en - niet onbelangrijk - Nederlanders presteren vaak goed in deze Ronde.

Een bijzonder hoogtepunt van dit wielerjaar was voor mij het vooruitzicht op de beklimming van de Rettenbachferner als slotklim van de 5e etappe vandaag. Deze berg is lang, steil en eindigt in de gletsjer (zie foto - 'ferner' is streektaal voor 'gletsjer'). Met een hoogte van 2763 meter is de beklimming tevens de hoogste klim van de gehele Pro Tour. Geen enkele berg in Giro, Tour of Vuelta kan tippen aan deze reus. De organisatie had wijselijk gekozen voor een aanloop zonder andere geprononceerde beklimmingen. Zo begon een compleet peloton aan een slotklim van 12,3 kilometer waarin ruim 1300 hoogtemeters overwonnen moesten worden!
Ik ging er dan ook eens goed voor zitten vanmiddag, de televisie afgestemd op Sporza. Je kunt zeggen wat je wilt van de Belg, maar ze zenden wél veel wielrennen uit. Gisteren kwam ik al aardig in de stemming door het goede rijden van de pas 21-jarige Robert Gesink. Schokkend was wel de verschrikkelijke valpartij van Rigoberto Urán in de afdaling. De arme Colombiaan brak beide ellebogen en een pols.


Nu, enkele uren na de etappe van vandaag, kan ik met volle overtuiging zeggen dat ik genoten heb. De beelden van de kolossale gletsjer waren machtig mooi, de klim was werkelijk steil en loodzwaar en de resultaten geven reden tot jubel. Robert Gesink brak vandaag namelijk definitief door met een indrukwekkende derde plaats. Alsof dat nog niet genoeg was, werd Laurens ten Dam vijfde. Twee Nederlanders bij de eerste vijf in een koninginnerit, hoe lang is dat geleden?! De allerlaatste renner kwam vandaag binnen op 28 min. 06. In de wetenschap dat aan de voet van de klim het hele pak nog compleet was, laat de uitslag zien dat de Rettenbachferner een keiharde beul is gebleken die de renners gepijnigd heeft en het peloton verscheurd.

Gelukkig bleek hij meer dan genadig voor Gesink en Ten Dam. Gesink is door Rabo vastgelegd t/m 2012, Ten Dam rijdt voor Unibet, maar die ploeg gaat er waarschijnlijk mee stoppen. Erik Breukink moet maar eens in gesprek gaan met Ten Dam.

maandag 13 augustus 2007

Steeds dichter bij de oerknal

Op de middelbare school leren we bij natuur- en scheikunde dat stoffen opgebouwd zijn uit moleculen. Die zijn op hun beurt weer opgebouwd uit atomen. De atoomkern bestaat uit protonen en neutronen. Inmiddels is de wetenschap zo ver gevorderd dat we weten dat die protonen en neutronen bestaan uit quarks, die in twee- of drietallen aan elkaar vast zitten met behulp van het gluondeeltje.

Wetenschappers zijn het eens over de aanname dat de aarde momenteel zo'n 13,7 miljard jaar oud is. Dankzij deeltjesversnellers is men de laatste decennia veel te weten gekomen over elementaire deeltjes en het ontstaan van het heelal. Tot op 10^-43e seconde na de oerknal weet men ongeveer hoe de situatie was. Verder teruggaan is vooralsnog niet mogelijk gebleken. De huidige theorieën verliezen dan hun geldigheid. Om de laatste stap te maken naar het antwoord op de ultieme vraag hoe het heelal ontstaan is, is men in Zwitserland bezig met de bouw van de grootste deeltjesversneller ooit, de LHC (Large Hadron Collider). Het gevaarte is 27 kilometer lang en wordt van binnen gekoeld tot een ongelooflijke -271.3 graden Celsius.

Door in de machine deeltjes met lichtsnelheid op elkaar te laten botsen, hopen de wetenschappers het langgezochte Higgs-deeltje (indirect) waar te nemen. Dit deeltje maakt deel uit van het standaardmodel van de deeltjesfysica, een algemeen aanvaard model dat de kwantumfysica en de speciale relativiteitstheorie in overeenstemming brengt. Het model voorspelt het voorkomen van Higgs-deeltjes als de deeltjes die de andere deeltjes hun massa geven. Voor de zwaartekracht is in het model echter geen plaats. Wordt het Higgs-deeltje gevonden, dan kan dat dus grote gevolgen hebben voor ons begrip van de zwaartekracht.


Ultieme doel van de wetenschappers is het verenigen van de vier universele krachten in één overkoepelende theorie, de zogenaamde Snaartheorie. Men vermoedt namelijk dat in het allerallereerste begin van het heelal de vier krachten zich als één kracht gedroegen. Al in de jaren 70 van de vorige eeuw slaagde men er in de elektromagnetische kracht en de zwakke kernkracht te verenigen. De verwachting was dat de sterke kernkracht snel zou volgen, waarna alleen nog maar de zwaartekracht een plaats moest krijgen. Tegenwoordig is men er echter nog steeds niet in geslaagd, de beide krachten onttrekken zich blijkbaar hardnekkig aan het verwachte model. Via de nieuwe versneller hoopt men eindelijk de Snaartheorie te kunnen bewijzen.

De lancering van de LHC stond gepland voor 'medio 2007' en ik houd dan ook al sinds een paar maanden angstvallig de website in de gaten, benieuwd naar de eerste ondervindingen. Helaas werd echter onlangs een persbericht uitgegeven met de mededeling dat de start uitgesteld is tot mei 2008 vanwege een mislukte test in maart. Nog wat langer wachten dus op de eerste resultaten van dit fascinerende project.

Voor meer informatie, kijk op de website

zaterdag 11 augustus 2007

Hete hits

Hoewel mij generatie doorgaat voor de zogenaamde iPod-generatie, ben ik geen bezitter van een iPod. Misschien schaf ik er ooit een aan, maar voorlopig kan ik prima vooruit met mijn mp3-speler. Wanneer ik muziek luister zijn het voornamelijk cd's en de radio die het werk doen. De mp3-speler komt in actie voor het slapen gaan (half uurtje), in de trein (half uurtje) en - via de radiofunctie - tijdens de Tour en tijdens de Top 2000 aan het einde van het jaar. Er kunnen niet veel liedjes op de speler, maar voor een half uurtje luisteren is dat ook niet nodig. Hieronder de tien vaakst door mij beluisterde liedjes van de afgelopen maand:

1.Plus44-Lycanthrope (kan hier geen genoeg van krijgen;muziek en tekst zijn allebei magisch)
2.Fall Out Boy-Thnks Fr Th Mmrs (lekker tempo, pakkend refrein)
3.Motion City Soundtrack-Attractive Today (tekst spreekt me hier heel erg aan)
4.Death Cab For Cutie-Summer Skin (prachtig sereen nummer)
5.Avril Lavigne-When You're Gone (veel beter dan het puberale Girlfriend)
6.Patrick Jumpen-Holiday (dat deuntje blijft in mijn kop spelen)
7.Linkin Park- Bleed It Out (terecht de nieuwe single; heerlijk energiek)
8.The Killers-Mr. Brightside (al wat ouder, blijft een goed nummer)
9.Blue October-Into The Ocean (jammer dat deze band niet bekend is in Nederland; opvallende zang)
10.The Fray-Heaven Forbid (mooiste liedje op het album)

donderdag 9 augustus 2007

De bal rolt weer

Na de lange zomerstop is de bal in Europa langzaamaan weer aan het rollen. Vorig weekend ging men van start in België, Frankrijk en Schotland en komend weekend klinkt ook in Duitsland en Engeland het eerste fluitsignaal. De Nederlandse eredivisie begint een week later, de fans in Italië en Spanje moeten nog wat langer wachten.

Morgenavond vindt voor mij persoonlijk eindelijk de aftrap voor het nieuwe seizoen plaats. Om 20.00 uur begint TOP Oss - Helmond Sport. Ik heb nog nooit zo'n zin in het nieuwe seizoen gehad als nu. De zomerstop heeft te lang geduurd, al sinds half april waren de vrijdagavonden niet meer gereserveerd voor TOP. Verwachtingen voor het komende seizoen koester ik niet. Als supporter van TOP is het elk seizoen weer afwachten of het iets wordt. Toch zou ik het voor geen goud willen missen. Raak je als PSV-supporter al gauw gewend aan winnen, voor een TOP-supporter ligt dat anders. Voordeel is wel dat winst zo uitbundiger begroet wordt dan elders.

Bovendien heeft het wel iets romantisch, zo'n supporterschap van een club in de kelder van het betaalde voetbal. Dan zit je op een ijskoude winteravond in februari met bevroren tenen in een halfleeg Osse Kuipje. Het spel is weer eens niet om aan te zien, na een half uur staat het al kansloos 0-2 tegen Veendam, of all places... De mensen om je heen - die je allemaal kent, het is immers een kleine club - foeteren dat het een aard heeft en beweren stellig nooit meer te komen kijken. Toch weet je zeker dat ze er de volgende keer gewoon weer zullen zijn en zelf weten ze dat net zo goed. I'm lovin' it.

Jupiler League Geen hoge verwachtingen dus voor komend seizoen. Sterspeler Van der Sloot is weg en de selectie is erg jong en onervaren. Toch lijkt de nieuwe midden-midden Mike Thijssen een goede vervanger van Van der Sloot te zijn en hebben we in de voorbereiding vaak leuk voetbal gezien en zijn er aansprekende resultaten geboekt. Toch denk ik dat de selectie kwalitatief te krap is om hoge ogen te gooien. Quekel is een echte spits, maar hij is wel de enige. Zafarin is de beste speler, maar die ben je sowieso een wedstrijd of 5 kwijt aan schorsingen, verspreid door het seizoen. Als iedereen fit blijft en de jonkies echt doorbreken is er echter wel kans op een leuke klassering.
Prognose: 1.ADO Den Haag, 2.RKC Waalwijk, 3.RBC Roosendaal, 4.FC Den Bosch, 5.GA Eagles, 12.TOP Oss. Verrassing: Fortuna Sittard. Tegenvaller: Haarlem.

Eredivisie Feyenoord heeft uitstekend ingekocht, al is een tweede spits broodnodig. Diep in mijn hart hoop ik op Feyenoord als kampioen, maar ik vermoed dat de Rotterdammers nog net tekortschieten. AZ is eerder verwakt dan versterkt. Het zal dan gaan tussen Ajax en PSV.
Prognose: 1.PSV, 2.Ajax, 3.Feyenoord. 4.AZ, 5.Roda JC; 16.VVV-Venlo, 17.De Graafschap, 18.Excelsior. Verrassing: Roda JC. Tegenvallers: Utrecht, NEC.

Engeland De Premier League wordt gezien als de interessantse competitie ter wereld, maar ik sta er steeds afkeriger tegenover. Alle clubs smijten met miljoenen, voor echte ouderwetse Britse strijd moet men een divisie lager gaan kijken. Manchester United en Chelsea zullen weer om de titel gaan vechten, Arsenal moet het vertrek van Henry zien op te vangen.
Prognose: 1.Manchester United, 2.Chelsea, 3.Liverpool, 4.Arsenal, 5.Newcastle United; 18.Birmingham City, 19.Wigan Athletic, 20.Derby County.

Duitsland Waar de Premier League minder leuk wordt, daar is de Bundesliga in opkomst. Spannende competitie met meerdere titelfavorieten. Bayern München wil de blamage van vorig seizoen rechtzetten en heeft flink ingekocht. HSV gaat dit seizoen weer bovenin meedoen,
Prognose: 1.Bayern München, 2.Hamburger SV, 3.Werder Bremen, 4.Schalke '04, 5.VFB Stuttgart; 16.Karlsruher SC, 17.Arminia Bielefeld, 18.MSV Duisburg.

Italië Juventus is weer terug na de verplichte degradatie en ook de cultclub Napoli is eindelijk terug op het hoogste niveau. Inter wil ook mét Juve en een Milan-zonder-puntenaftrek bewijzen dat het kampioen kan worden.
Prognose: 1.AC Milan, 2.Juventus, 3.Internazionale, 4.AS Roma, 5.Lazio Roma; 18.Genoa, 19.Siena, 20.Cagliari.

Spanje Real Madrid heeft mijn voorkeur vanwege volksheld Ruud van Nistelrooy. Nu hebben ze echter de omhooggevallen Royston Drenthe gekocht. Dat wordt tribunezitten voor Drenthe. Barcelona wil de titel terug en ook Sevilla klopt aan de deur. Spanning verzekerd.
Prognose: 1.Barcelona, 2.Real Madrid, 3.Sevilla, 4.Valencia, 5.Real Zaragoza; 18.Real Murcia, 19.Levante, 20.Almería.

Morgen dus eindelijk weer naar het stadion. Dan begint de wekelijkse cyclus van spanningsopbouw en toeleven naar de vrijdagavond. Forza TOP Oss!

dinsdag 7 augustus 2007

Ultieme filmhit

Regelmatig breng ik mijn stem uit voor de Radio 2 Dag Top 5, elke werkdag een vast onderdeel bij schiffers.fm. Hans Schiffers bedenkt dan met zijn redactie een thema, selecteert daar een twintigtal hits bij en dan is het aan de luisteraar om via internet te stemmen. Vorige week donderdag was het thema 'filmhits'. Hoewel ik tevreden was met de uitverkiezing van Ennio Morricone's Once upon a Time in the West tot nummer één, stond míjn ultieme filmhit er niet bij. Daarom hier een link naar dat nummer:

YouTube: Filmhit

zondag 5 augustus 2007

Pseudoniemen

Sommige schrijvers bedienen zich van een pseudoniem. Zij kunnen daar verschillende redenen voor hebben. Men wil bijvoorbeeld op die manier anoniem blijven, zodat men niet lastiggevallen wordt door wildvreemde aanbidders dan wel haters. Een andere mogelijke reden is dat de schrijver niet alleen het pseudoniem als naam gebruikt, maar als compleet alter ego. Deze alias vertolkt dan een bepaald deel van de persoonlijkheid van de schrijver.

Een meer banale - maar niet minder belangrijke - reden is dat de echte naam van de schrijver gewoon niet aansprekend genoeg is, soms zelfs ronduit lelijk of lachwekkend. Ik heb eens gekeken welke pseudoniemen er allemaal voorkomen in de moderne Nederlandstalige literatuur en welke echte namen daar bij horen. Vaak begreep ik volkomen waarom de betreffende schrijver een pseudoniem gebruikte, soms vond ik het ronduit zonde dat de echte naam niet aangehouden werd.

Hieronder eerst een top-5 met mooie pseudoniemen. De echte namen van de schrijvers waren inderdaad geschikt voor vervanging door een valse naam.

1) A. den Doolaard (ps. van Cornelis Spoelstra)
Ik word al jaren gefascineerd door deze naam. Waarom is ook mij een raadsel. Misschien omdat mijn vader, als huidige niet-lezer, deze schrijver in zijn jeugdjaren erg goed vond. De echte naam van Den Doolaard rechtvaardigt het gebruik van een pseudoniem in ieder geval volledig.
2) Rutger Kopland (ps. van R.H. van den Hoofdakker)
'Van den Hoofdakker' is lelijk en loopt voor geen meter. Dan klinkt het trocheïsche Rutger Kopland toch veel beter.
3) Johan Daisne (ps. van Herman Thiery)
Thiery heeft hier naar mijn smaak uitstekend gebruik gemaakt van de in het Frans niet hoorbare 's'.
4) Tessa de Loo (ps. van Tineke Duyvené de Wit)
Ik weet niet of ik de enige ben, maar bij de naam 'Tessa' denk ik automatisch aan een jong vrouwspersoon en nooit aan een oud. Bij de naam 'Tineke' is dat vaak andersom.
5) Ward Ruyslinck (ps. van Raymond De Belser)
Deze is intuïtief. 'Ward' doet me aan een aimabele grijsaard denken en 'ruys' doet denken aan het woord 'ruisen', dat ik een mooi woord vind aangezien het bijna een onomatopee is.

Dan zijn er ook nog pseudoniemen die lelijk zijn, of althans in schoonheid onderdoen voor de echte naam van de schrijver. Ook daar een top-5 van.

1) Multatuli (ps. van Eduard Douwes Dekker)
Waarom de schrijver van Max Havelaar een pseudoniem aannam is genoegzaam bekend. Ik vind zijn echte naam echter prachtig. Het zit 'm denk ik vooral in de driedubbele alliteratie.
2) Martin Hart (ps. van Maarten 't Hart)
'Martin Hart' is wel erg doorzichtig en kort door de bocht. Gelukkig ging 't Hart dan ook snel onder eigen naam publiceren.
3) K. Michel (ps. van Michel Kuijpers)
De voornaam als achternaam gebruiken is vaak een lelijk procédé. En al helemaal als die naam Michel is. Het behouden van een vloeiende uitspraak noopt ons nu helaas de klemtoon te verschuiven van 'Mi' naar 'chel'.
4) Joyce & Co (ps. van Geerten Meijsing)
Dat Geerten een pseudoniem zocht is volkomen begrijpelijk. Maar waarom is dit het dan geworden? Lelijker had niet gekund voor iemand die zweert bij schoonheid.
5) Piet Paaltjens (ps. van François Haverschmidt)
'Piet Paaltjens' is vooral een grappige naam. 'François Haverschmidt' is daarentegen een mooie naam.

Tot slot nog een eervolle vermelding voor schrijver, filosoof en op vier na grootste Nederlander Desiderius Erasmus. Zelden was een pseudoniem meer op zijn plaats dan in zijn geval, want zeg nou zelf: Desiderius Erasmus klinkt toch veel geleerder dan Gerrit Gerritszoon...

vrijdag 3 augustus 2007

Leugenaarsparadoxen

In een eerder bericht besprak ik de aporieën van Zeno. Enkele mensen vonden dat - tegen mijn verwachting in - best interessant. Op hun verzoek nog zo'n hersenkraker: de leugenaarsparadox van Epimenides.

Epimenides leefde in de zesde eeuw voor Christus op Kreta. Hij was dus een Kretenzer, zoals we de inwoners van Kreta noemen. Hij beweerde het volgende: 'Alle Kretenzers liegen altijd.' Epimenides is zelf een Kretenzer. Aangezien volgens hem alle Kretenzers altijd liegen, liegt hij zelf dus ook. Dan zou zijn bewering nooit waar kunnen zijn, maar altijd gelogen: niet alle Kretenzers liegen altijd.

Vaak houdt men er hier al mee op, maar strikt genomen is hier geen sprake van een paradox. We zijn immers tot de conclusie gekomen dat Epimenides zelf een leugenaar is, maar dat zegt nog iets over de andere Kretenzers. Een paradox wordt het pas als we eraan toevoegen: 'de bewering van Epimenides is waar.' Dit gebeurt bijvoorbeeld in de Bijbel. Als zijn bewering waar is en alle Kretenzers dus altijd liegen, dan is Epimenides' bewering ook gelogen. Maar dat is weer in tegenspraak met de veronderstelling dat de bewering wél waar is. Of samengevat: als het waar is dat alle Kretenzers leugenaars zijn en een leugenaar niet de waarheid vertelt, dan kan een Kretenzer niet beweren dat alle Kretenzers leugenaars zijn. Als die Kretenzer de waarheid spreekt, liegt hij. Hij spreekt de waarheid én hij liegt!

Oplossingen zijn gedurende de gehele filosofiegeschiedenis gezocht. Een gangbare oplossing is om de schuld aan de taal te geven. Er wordt dan een onderscheid gemaakt tussen taal over de dingen en metataal, taal over taal. Als die scheiding er niet zou zijn, zou men bijvoorbeeld 'stoel', een woord van vijf letters, kunnen verwarren met het ding waarop je kunt zitten. Zo wordt de bewering van Epimenides taalkundig onschadelijk gemaakt door te wijzen op een 'fout' in de grammaticale structuur van de uitspraak en niet in de referentiële, naar de werkelijkheid verwijzende structuur.

Interessant is om het verhaaltje van de Kretenzers te laten vallen en de bewering te veralgemeniseren tot 'deze zin is niet waar'. 'Deze zin' verwijst hier naar zichzelf. Indien deze zin waar is, dan is hij niet waar, en indien hij niet waar is, dan is hij waar...

Nog compacter is de uitspraak 'ik lieg'. Is deze uitspraak waar of onwaar? Bertrand Russell, die zich een leven lang verdiepte in paradoxen en toch geestelijk topfit 97 jaar oud werd, kwam met de volgende 'oplossing': De uitspraak 'ik lieg' is alleen en alleen dan waar als ze onwaar is, en ze is onwaar als ze waar is. Russell verbiedt dat zinnen naar zichzelf kunnen verwijzen en zegt dat zinnen die dat toch doen geen waarheid bevatten. Hier is dus sprake van een verbod i.p.v. van een echte oplossing. Dit is ook aangetoond door Willard Quine in een variant op de leugenaarsparadox. Omdat het wel erg moeilijk wordt als ik ook die nog erbij betrek, zet ik er hier maar een punt achter... Ik lieg immers toch niet als ik zeg dat het zo al moeilijk genoeg is?

woensdag 1 augustus 2007

Top 600: (10) Blink 182 - Easy Target

Beluister het lied

Het grote moment is daar, we zijn aanbeland bij de mooiste tien liedjes uit de top 600. Op nummer tien staat een lied van de veelvraat uit de lijst, de band met de meeste noteringen, Blink 182. Easy Target is de titel van het uitverkoren nummertje.

De voornaamste reden voor deze hoge notering: het intro. 'Easy Target' figureert op het laatste album van de groep en staat op een plaats die het intro doet vlammen. Voorafgaand aan Easy Target staat namelijk het belabberde 'Always', een lied dat je luisterplezier tijdelijk doet kelderen. Als het intro van 'Easy Target' dan echter inzet, ben je weer helemaal bij de les en borrelt de geestdrift omhoog. Zo vergaat het mij althans nog elke keer.

Ook de rest van het nummer is erg sterk, met strakke ritmes en een prominente rol voor drummer Travis Barker. Het aangrijpende achtergrondverhaal dat bij het liedje hoort plaatst de tekst in een nieuw daglicht. De producer van de band was in zijn tienerjaren als niet-zo-populaire jongen verliefd op een populair meisje, maar zij zag hem niet staan. Na een tijdje zocht ze echter toenadering en hij kon zijn geluk dan ook niet op toen ze hem bij haar thuis uitnodigde. Vol van hoop fietste hij naar haar huis, zo snel als hij kon.

Daar aangekomen wachtte hem echter de meest onaangename verrassing. Het meisje stond hem op te wachten met een tuinslang en spoot hem van zijn fiets. Daarop lachtte ze de verbouwereerde jongen uit, geflankeerd door haar échte vriendje. Dacht hij nou echt dat zij hém leuk zou vinden? De jongen fietste zwaar aangeslagen naar huis, koud, nat, eenzaam en een trauma rijker.

De laatste klanken van Easy Target gaan naadloos over in het begin van All of This. Dat lied kent hetzelfde ritme, alleen dan flink vertraagd. Ook thematisch is het te beschouwen als een vervolg op 'Easy Target'. 'All of This' besprak ik enkele weken geleden als zijnde de nr.13. De twee liedjes zijn een briljante twee-eenheid.

Holly's looking dry looking for an easy target
Let her slit my throat give her ammo if she'll use it
Caution on the road lies lies and hidden danger
Southern California's breeding mommy's little monster