[WK 2014]: De eindafrekening

De beste drieëntwintig (eindbazen, krijgers en revelaties)

Spelregels:
- Maximaal drie spelers per land
- Alleen spelers van landen die de laatste zestien hebben bereikt
- Jan Vertonghen is uitgesloten van deelname

Basiself
1. Tim Howard - Verenigde Staten
2. Giancarlo González - Costa Rica
3. Ron Vlaar - Nederland
4. Mats Hummels - Duitsland
5. José Holebas - Griekenland
6. Javier Mascherano - Argentinië
7. Toni Kroos - Duitsland
8. Héctor Herrera - Mexico
9. Arjen Robben - Nederland
10. James Rodríguez - Colombia
11. Alexis Sánchez - Chili

Reserves

12. Keylor Navas - Costa Rica
13. Mario Yepes - Colombia
14. Rafael Márquez - Mexico
15. Jermaine Jones - Verenigde Staten
16. Kevin de Bruyne - België
17. Thomas Müller - Duitsland
18. Bryan Ruiz - Costa Rica
19. Juan Cuadrado - Colombia
20. Matthieu Valbuena - Frankrijk
21. Angel di María - Argentinië
22. Islam Slimani - Algerije
23. Claudio Bravo - Chili


De slechtste elf (tegenvallers, faalhazen en twee criminelen)

1.Igor Akinfejev - Rusland
2.Antonio Valencia - Ecuador
3.Gerard Piqué - Spanje
4.David Luiz - Brazilië
5.Pepe - Portugal
6.Alex Song - Kameroen
7.Diego Costa - Spanje
8.Eden Hazard - België
9.Fred - Brazilië
10.Mario Balotelli - Italië
11.Luis Suárez - Uruguay

[WK 2014]: Kroniek (VII, slot)

DINSDAG 8 JULI

Brazilië-Duitsland (1-7)
Hoe verder de Brazilianen komen in het toernooi, hoe geagiteerder en overspannener ze worden. In plaats van zich te concentreren op Duitsland is de Seleção alleen maar bezig met zeuren en treuren om Neymar junior. Júlio César en David Luiz houden zelfs het shirtje van de Junior omhoog tijdens het volkslied. Een nieuw dieptepunt. Het ventje is geblesseerd, maar ze doen alsof hij de pijp uit is. Idioot gedoe allemaal.
De openingsfase in Belo Horizonte is erg wild. Duitsland lijdt ontstellend veel balverlies, maar goed, dat kun je je veroorloven als Hulk en Fred je tegenstanders zijn. De Mannschaft komt zelfs uit het niets op 0-1 als de volledig vrijgelaten Thomas Müller eenvoudig kan binnenschieten. Brazilië geeft het initiatief uit handen, Duitsland dringt verder aan.
En dan.
Het debacle. Het demasqué. De deconfiture. In een luttele zes minuten scoort Duitsland vier keer. Klose, twee keer Kroos, Khedira.
0-5 na 29 minuten spelen. Brazilië is afgeschminkt, verpletterd in de zes meest bizarre minuten ooit. Paradoxaal genoeg valt er verder niet zo heel veel meer over te zeggen. Wie dit leest, weet dat het gebeurd is, en dan is elke beschrijving of impressie zinledig. De totale verbijstering zat in die minuten zelf, alle woorden die er achteraf aan worden gewijd schieten eenvoudigweg tekort.
De tranen vloeien rijkelijk op het veld en op de tribunes. In de tweede helft zegt het onthutste publiek massaal zijn steun op aan de spelers. Oscar en vooral Fred worden snerpend uitgefloten. Het ergste wat er kan gebeuren gebeurt: we krijgen medelijden.
De pleuris breekt uit. Commentator Frank Snoeks meldt dat er vechtpartijen zijn uitgebroken op de tribunes en dat er overal in de stad brand wordt gesticht. Scolari heeft dus niet voor niets zijn brandweerjack weer aangetrokken; hij had dit al voorzien.
De Duitsers gooien er verder met de pet naar, maar omdat Brazilië het noorden volledig kwijt is verschijnen ze toch nog geregeld voor César en maakt Schürrle ook nog een zesde goal.
We peinzen ons suf over een verklaring voor deze aberratie, deze anomalie. Opeens hebben we het: Menno Buch is vandaag overleden. Bij aankomst in de hemel heeft de presentator en 'exploitant van 06-lijnen' God als welkomstgeschenk om een 0-6 gevraagd.
Andere gedachte: Moeten we als Nederland nu nog wel de eindstrijd willen halen? Dat levert gegarandeerd een vierde verloren finale op tegen dit ontketende Duitsland.
Buch moet blijkbaar eerst nog door het vagevuur, want opnieuw Schürrle en nota bene Oscar bepalen de eindstand op een epische 1-7 - en natuurlijk moeten we gewoon de finale willen halen.
Eén-Zeven!!! Dit is geen smadelijke nederlaag meer, dit is een nationaal trauma van voor niet-Brazilianen schier onvoorstelbare proporties. Tot in lengte van jaren zal de 8ste juli in Brazilië een dag van nationale rouw blijven. Met zes minuten stilte, zouden we willen adviseren, tussen 22.23 en 22.29 uur.

Valt dit nog te analyseren? Tja, misschien is het ergens best logisch dat het is gebeurd. Feitelijk spelen de Goddelijke Kanaries het hele toernooi al op het randje, lopen ze al weken op de tenen, dragen ze de hunkering van de ganse natie als een loodzware last op de schouders. Scolari's mannen hebben zich met blinde drift en veel geluk naar de halve finale geworsteld. 1-7 is buitensporig, maar het lag ergens wel voor de hand dat áls het mis zou gaan, het dan ook meteen grondig en gruwelijk mis zou gaan, dat het gezegde 'door de ondergrens zakken' een nieuwe definitie zou krijgen.
Die immense, onmenselijke druk ook.... Neem zo'n David Luiz. Wim Kieft kan het beter beoordelen dan wij, maar dat opgefokte geblèr, die domme rushes naar voren, dat himmelhoch jauchzende na zijn doelpunt en zum Tode betrübt zijn na afloop - die stemmingswisselingen kortom... het zou ons niets verbazen als Luiz zijn toevlucht heeft genomen tot de dope.

WOENSDAG 9 JULI
Waar Brazilië brult van machteloze ellende, daar kraait Argentinië van plezier en lang verbeid leedvermaak. De NOS-huiskamer toont beelden van de Argentijnse collega's die de afgang van Brazilië becommentariëren. Het zijn een stel 'mietjes' die Brazilianen, zo luidt de eensgezinde conclusie. Sterker nog, zo brengt de Argentijnse Hugo Borst voorzichtig naar voren, het zijn 'homo's'.

Nederland-Argentinië (0-0 n.v.)
Was België de tegenstander geweest, dan had Oranje geen schijn van kans gehad, maar tegen Argentinië zijn er kansen op het bereiken van de finale. Nederland-Argentinië, sowieso een heerlijk affiche.
Helaas blijkt de beschikbare hoeveelheid spektakel en sensatie gisteravond al volledig opgebruikt. In regenachtig São Paulo zetten Argentinië en Nederland de kijker een slap aftreksel van een halve finale op een WK voor.
Onze betrouwbare toetssteen The Guardian laat er geen misverstand over bestaan: 'a wretched semi-final' en 'a dreary spectacle'. En ook: 'This was not the same, fluid Dutch team that had illuminated the competition with so much rich promise in the earlier stages.' Inderdaad. Robben, sprankelende illuminator bij uitstek, komt nauwelijks aan de bal.
Er zijn maar een paar kansen te noteren. Een schotje van Sneijder, een kopbal van Garay uit een corner en een vrije trap van Messi die door Cillessen goed wordt ingeschat.
De tweede helft is deze weken 'onze' helft, maar vanavond wil er helemaal niets lukken. Kuijt speelt erg zwak en Sneijder lijkt te veel last te hebben van een doodschop van Demichelis in de eerste helft. Ook de Argentijnen komen maar niet los. Messi is onzichtbaar en als hij al eens dreigt door te breken, dan staat daar altijd de formidabele Vlaar.
In blessuretijd is daar opeens toch nog de kans. Kuijt speelt Sneijder in, een subtiel steekpassje en Robben is vertrokken. De kranige Mascherano blokt met een uiterste krachtsinspanning echter diens inzet. 0-0.
In de verlenging krijgt Oranje nog een halve kans via Robben en de Argentijnen een hele met het kopballetje van Palacio, maar meer zit er niet in. Opnieuw een penaltyserie. Zonder Krul dit keer, want er is al drie keer gewisseld.
Na alle tactische meesterzetten van Van Gaal gaat het nu dan een keer fout: hij zet Vlaar bovenaan de lijst. De eerste strafschop moet natuurlijk altijd door een specialist worden genomen. Vlaar mist, net als Sneijder, wiens overigens goed ingeschoten penalty door Sergio Romero met een wereldsave wordt gekeerd.
Jasper Cillessen daarentegen valt door de mand. Nog nooit stopte hij een penalty en ook nu vliegen ze allemaal om zijn oren. De houdbare vierde laat hij zelfs op pijnlijke wijze door zijn handen glippen. We weten nu in elk geval dat Van Gaal tegen Costa Rica niet zozeer Tim Krul liet invallen omdat die zo'n penaltykiller is, als wel Cillessen eruit haalde omdat die er geen kloten van kan.
Er is nog iets. Geen blunder van Van Gaal, maar eerder situationele ironie: de geblesseerde Nigel de Jong werd met man en macht klaargestoomd voor deze wedstrijd omdat hij de enige speler was die in staat werd geacht Messi aan banden te leggen, maar toen Jordy Clasie er na een uur spelen voor hem inkwam werd Messi bijkans nog onzichtbaarder. En bovenal ging Nederland opeens veel dynamischer spelen. Als Clasie had mogen beginnen had Van Gaal nog een wissel over gehad voor de penaltyserie. Voor Krul dus...

Voorbij. We zijn niet emotioneel of anderszins over de emmer, maar vooral murw, leeg, op. De ogen worden toch nog vochtig als we Robben naar zijn vrouw en zoontje zien lopen. De kleine Robben is ontroostbaar en huilt tranen met tuiten in de armen van zijn moeder. Bij het Belgische Sporza schiet commentator Filip Joos er prompt ook vol van, waarmee hij zich een held toont.
De campagne onder Van Gaal begon in augustus 2012 met een terechte 4-2 nederlaag in en tegen België, met helaas een weerzinwekkend fluitconcert dwars door het Wilhelmus heen van de Belgische fans. De campagne eindigt in juli 2014 in de halve finale van het WK met een 4-2 nederlaag in de penaltyserie tegen Argentinië, nu met een hartverwarmende brok in de keel van de Belgische commentator. Zo eindigen we in verzoening.

DONDERDAG 10 JULI
Zat Snoeks eergisteren nog uit zijn nek te lullen met die zogenaamde vechtpartijen op de tribune bij Brazilië-Duitsland, gisteren bij Nederland-Argentinië blijken er wel zware rellen te zijn geweest, zo lezen we heden ochtend: 'Edgar Davids aangevallen tijdens wedstrijd Oranje.' Een Argentijnse fan morste bier op Edgar. Dat is natuurlijk vragen om problemen, dan zegt Edgar er wat van slaat Edgar er meteen op.

Zaten die Argentijnse analytici nog heel stoer te roepen dat de Braziliaanse spelers homo's zijn, komt vandaag naar buiten dat Javier Mascherano een scheurtje in zijn anus heeft. Naar eigen zeggen opgelopen bij zijn ultieme sliding vlak voor tijd, maar daar trappen we dus mooi niet in, Mascheranus.

VRIJDAG 11 JULI
Oranje is dan wel uitgeschakeld, maar de werkelijkheid is iets weerbarstiger. Nederland moet morgen immers nog spelen om brons tegen Brazilië. De troostfinale, die beter de troosteloosfinale kan heten. Het valt niet mee je daar nog voor op te laden, maar Van Gaal heeft zijn wortel-en-stok gevonden: als we morgen van Brazilië winnen, dan is dit Oranje het eerste Oranje ooit dat ongeslagen blijft op een WK.

ZATERDAG 12 JULI
Normaliter leven we op de wedstrijddag met gestaag toenemende kriebels in de onderbuik naar de aftrap toe, maar vandaag moeten we ons er regelmatig aan herinneren dat Oranje vanavond speelt.
Wat kunnen we ervan verwachten?
Brazilië hunkert na de meltdown naar eerherstel en kan een nieuwe deceptie missen als kiespijn. Het ergste wat er kan gebeuren is dat Oranje er met 3-, 4-0 afgaat, dan is de nasmaak toch wat bitter. Aan de andere kant: er staat geen finale meer op het spel, gooi de schroom van je af, lekker voetballen.

Brazilië-Nederland (0-3)
Van Gaal begint in Brasilia gelukkig gewoon met zijn sterkste elf. Nigel de Jong kan sowieso niet meedoen, Jordy Clasie, de beste speler van de wereld aller tijden, mag in zijn plaats beginnen. Domper is het afhaken van Sneijder vlak voor de aftrap.
Scolari probeert het met Willian en Jô en met Ramires en Maxwell. Op de bank zit Neymar junior met dat stoffelijk overschot van een gladharige cavia op zijn kop als een soort talisman te fungeren.
Voor de laatste keer aanschouwen we het voorstellen van de spelers, hoe ze met de armen over elkaar naar de camera draaien. Voor de laatste keer de big smile van Bruno Martins Indi.
Er werd her en der voor gewaarschuwd dat het weleens een veldslag à la Portugal-Nederland 2006 kon worden - Scolari was toen trainer van Portugal -, maar dat is buiten de FIFA-waard gerekend: gastland Brazilië krijgt nog geen rode kaart al gaat het er nog zo. Al in de derde minuut trekt Thiago Silvia net buiten de zestien de door een schitterende actie van Van Persie alleen op de keeper afgestuurde Robben naar de grond. Penalty, zegt de Algerijnse scheidsrechter Haimoudi, en Silvia komt weg met geel. Het zou om te lachen zijn als het niet zo om te huilen was.
Van Persie knalt de strafschop prachtig in de kruising, en als een kwartier later Blind na een fout van David Luiz ook de 0-2 in het dak schiet, tekent zich een nieuwe monsterscore af.
Na de 1-7 zou het Braziliaanse volk in een collectieve depressie zijn weggezonken - de nationale pers sprak van 'een Braziliaanse nine eleven' -, maar dat valt wel mee blijkens de massale wave die na een half uur door het Estádio Nacional gaat.
Nederland speelt goed, een genot om naar te kijken en een verademing na die twee 0-0's. Kleine Clasie is van grote klasse, die kan zo mooi in zijn ritme komen voor de Champions League-voorronde op 29/30 juli. Tenzij ook hij wordt weggeplukt door een buitenlandse club, want dat is het nadeel van zo'n Feyenoordkleurig Oranje. De twitteraars aan de andere kant van het Kanaal lopen in elk geval al over van lof voor deze 'next Paul Scholes'.
Oranje speelt voor de verandering een goede eerste helft en een mindere tweede. Niet dat Brazilië nog terug in de wedstrijd komt, want achterin zit het weer potdicht bij Oranje. De Vrij en Vlaar, wat een geweldenaars...
Op een gegeven moment neemt de regie op de tribune een lookalike van Hulk in beeld. Maar dat is het! Dít is natuurlijk de echte Hulk! We hebben al die weken naar een imitator zitten kijken...
De Brazilianen beginnen toch nog met schoppen. Robben is naarstig op zoek naar zijn dikverdiende treffer, maar hij wordt een tweede penalty onthouden door de waardeloos fluitende Haimoudi. Van Persie wordt getorpedeerd, Clasie en Blind moeten er geblesseerd af, de laatste overigens na een wilde actie die ook een strafschop tegen had kunnen opleveren.
Het wordt toch nog 0-3 - Wijnaldum, wereldgoal - en daarmee is het helemaal af.
Tweeëntwintig dolblije spelers en één balende Sneijder krijgen de bronzen medaille omgehangen door een oud, broos mannetje. Zeker een seniele bejaarde uit het lokale verzorgingshuis of zo. Een substantieel deel van het Braziliaanse publiek is blijven zitten voor de ceremonie, en daarvoor zwaaien we ze oprecht alle lof toe. Obrigado, Brasil!

We hadden vooraf weinig zin meer in deze troostfinale, maar de prachtige afgetekende zege, de medaille-uitreiking en de ereronde, de oprechte blijdschap bij iedereen - het eindigt toch wel heel mooi allemaal.
Het geluk wordt treffend in twee beelden gevat: Kuyt en Robben die breed lachend met de armen om elkaars schouders hun ronde maken; Depay en Clasie die glunderend hun bronzen plak bewonderen. Twee eerbiedwaardige leeuwen van de generatie die afzwaait en twee brutale welpen die de volgende generatie kleur gaan geven.
Er was veel pessimisme voorafgaand aan dit toernooi, en niet ten onrechte met een selectie die vooral uit jonge spelers uit de internationaal ver afgegleden Eredivisie bestond. Het zou een afgang worden, een ondergang zelfs, maar niets bleek minder waar. De Vrij en Blind, Wijnaldum en Cillessen, Clasie en Depay: de Eredivisie is springlevend.
Commentator Jeroen Grueter sluit af met ware woorden: 'Oranje in Brazilië 2014: het was geweldig.'

ZONDAG 13 JULI
De lange weg van 12 juni naar 13 juli eindigt vandaag met de grande finale in Maracaña. Duitsland, hun onbarmhartige beul, tegen Argentinië, hun eeuwige aartsrivaal: de Brazilianen zijn in hun ergste nachtmerrie beland.
Twee landen ook die bepaald niet achteraan stonden bij het uitdelen van de eigendunk.
Waarom lacht een Argentijn als het bliksemt? Omdat hij denkt dat God een foto van hem maakt, zo luidt een klassieker uit de Zuid-Amerikaanse moppentrommel.
En de Duitsers hebben na de slachting van Brazilië hun Angst für die Holländer ingeruild voor de rotsvaste overtuiging dat die vierde wereldtitel ze niet meer kan ontgaan. Uit betrouwbare bron hebben we vernomen dat de Duitsers zelfs hun versie van 'Hup Holland Hup' hebben opgenomen: Hupf Deutschland Hupf, lass Jogi Löw nicht in sein overhemdchen stehen.
Onnodig te zeggen dat we voor Argentinië zijn.

Duitsland-Argentinië (1-0 n.v.)
Finales beantwoorden zelden tot nooit aan de hooggespannen verwachtingen, zo luidt het cliché. Dat dunkt ons eenvoudig op te lossen: die verwachtingen gewoon wat naar beneden bijstellen.
Het wordt in elk geval een interessante krachtmeting. Duitsland dartelde dinsdag door de chaotische verdediging van Brazilië, maar die is niet te vergelijken met de solide defensie van de Argentijnen, die in de groepsfase voor het laatst gepasseerd werd. Argentinië speelt 'uit' en draagt dus helaas niet het prachtige albiceleste.
Bij Argentinië zijn Di Maria (dijbeen) en Mascherano (anus) twijfelgevallen; alleen de laatste speelt. Bij Duitsland is iedereen fit, maar Khedira moet in de warming-up afhaken. Zijn vervanger Christophe Kramer moet er na twintig minuten ook alweer af, wegens 'groggy'. André Schürrle, wiens gezicht vierentwintig uur per dag De Schreeuw van Munch uitbeeldt, komt er voor hem in.
De Argentijnen hebben de organisatie goed op orde en komen er zo nu en dan gevaarlijk doorheen gegaloppeerd. Gonzalo Higuaín krijgt twee enorme kansen, de eerste schiet hij hopeloos naast, de tweede is wel raak maar in buitenspelpositie. Commentator Frank Snoeks ziet pas na een half uur dat er is afgevlagd, maar hij geeft de schuld doodleuk aan de grensrechter, die te laat zou hebben gevlagd terwijl hij wel degelijk meteen zijn vlag de lucht in stak.
Op slag van rust kopt Höwedes uit een corner op de paal. Gelukkig maar. Stel dat de finale beslist werd door een goal van een grijze muis als Benedikt Höwedes...
Hét moment van de tweede helft, en misschien wel van de wedstrijd, vindt na een uur spelen plaats. Manuel Neuer torpedeert Higuaín als ware hij een volle neef van Toni Schumacher. Scheidsrechter Rizzoli twijfelt een seconde en geeft dan een vrije trap tégen de Argentijn. Krankzinnig!
De overschatte Neuer is er wel even door van de leg, want hij schiet opeens alle ballen over de zijlijn.
Thomas Müller is onzichtbaar, beste man bij Duitsland is Boateng. Messi is weer aan de wandelvierdaagse bezig.
Duitsland dringt nog aan in de laatste minuten, maar Romero is standvastig. De verlenging is het aanzien niet waard, al helpt Palacio nog een enorme kans om zeep. Het zou toch wel zonde zijn als de WK-finale op penalty's moet worden beslist, denken we bij onszelf. Prompt wordt het toch nog 1-0. Dat was nou ook weer niet de bedoeling.... Wel een mooie goal, gebiedt de eerlijkheid te zeggen: de meisjesjongen Mario Götze volleert raak na knap voorwerk van Schürrle.
In de verlenging van de verlenging mag Messi nog eenmaal aanleggen. Hij schiet de vrije trap hopeloos over, typerend voor zijn presteren in de knock-out-fase.
Duitsland wereldkampioen - Löw heeft het hoogste bereikt. En Lineker kan zijn befaamde bon mot updaten: Het WK is een toernooi met 32 landen dat een maand duurt en aan het eind winnen de Duitsers.

Hiermee is ook deze Braziliaanse Kroniek zo zoetjesaan ten einde gekomen. Het was in vele opzichten een veelbewogen maand voor uw Chroniqueur, met Brazilië 2014 als ideale bubbel.
Het was het WK van Robben en Rodríguez; van Colombia en Costa Rica; van Van G(eni)aal en 'Bertje' Herrera; van de heroïsche doelmannen en het hoopgevende doelpuntenrecord; van spuitbusspray en samba-Sierd; van de NOS-huiskamervrede en de VI-loopgravenoorlog; van de 5-1 van Nederland tegen Spanje en de 7-1 van Duitsland tegen Brazilië.
Het zit erop, het is geschiedenis, Brazilië 2014 mag nu wegzinken in de herinnering om uiteindelijk, als het ons gegeven is, de gedaante aan te nemen van deze onverbiddelijke Kroniek.

 - THE END -

[WK 2014]: Kroniek (VI)

DONDERDAG 3 JULI
Trouw legt een bom onder Oranje.
Journalist Henk Hoijtink glibbert van genoegen als hij Robin van Persie onder de neus wrijft dat hij de Gullit van deze generatie is, die in de schaduw staat van Arjen Robben zoals Gullit in '88 van Van Basten. Robin meteen over de rooie natuurlijk: 'Je hebt een paar dagen de tijd om vragen te bedenken, en dan kom jij mij hier afzeiken?'
Verder alles rustig aan het oranje front.

VRIJDAG 4 JULI
Het WK werd altijd 'een EK met Brazilië en Argentinië' genoemd, maar de verhoudingen zijn thans zodanig dat er beter van een 'Copa América met wat Europees grut' kan worden gesproken. Negen van de zestien achtstefinalisten kwamen uit de Amerika's, slechts vijf uit Europa.
In de kwartfinale is het al eerlijker verdeeld: vier om vier.

Frankrijk-Duitsland (0-1)
In Rio de Janeiro openen Frankrijk en Duitsland de kwartfinales. Twee Europese grootmachten, soeverein door de groepsfase gefreewheeld, de kwartfinale bereikt met iets meer moeite. Dit is nu echt een wedstrijd waarbij er met geen mogelijkheid vooraf een favoriet is aan te wijzen. We gaan er maar eens goed voor zitten.
Commentator Arno Vermeulen zit te chagrijnen. Eerst mokt hij dat de anti-racisme-acties voorafgaand aan de aftrap de spelers maar onnodig afleiden, en als de regie even later een prachtig shot laat zien van Christus de Verlosser met op de achtergrond het Maracaña, horen we Arno verzuchten: 'Het gaat toch om de bal vandaag.'
Helaas slaat Arno's gemelijkheid over op de spelers en ontpopt deze pot zich tot een ongenadige zaadwedstrijd. Duitsland komt vroeg op voorsprong door een schitterende kopbal van Hummels. Frankrijk heeft ook een hummeltje lopen, Matthieu Valbuena. Hij is de enige die zich nog enigszins aan de Franse malaise onttrekt.
De overige Fransen kunnen niet en lijken ook niet te willen. Alsof ze 0-1 ook wel best vinden aan het eind van de dag.
Benzema probeert nog wel iets, maar zijn lach is de glimlach van de in zijn lot berustende.
Nee, dit was bijzonder teleurstellend. We gingen er eens goed voor zitten, maar vielen van miserie in slaap.

Brazilië-Colombia (2-1)
Als de Europeanen verzaken moeten de Zuid-Amerikanen maar voor het spektakel zorgen. Het nog altijd niet overtuigende gastland Brazilië tegen het overdonderende Colombia.
De Brazilianen komen weer in polonaise het veld op en blèren het volkslied alsof ze onder schot gehouden worden. De Colombianen hebben de voornamen achter op de shirts laten drukken. Dus geen 'Rodríguez' en 'Gutiérrez' meer, maar 'James' en 'Teo'. Eigenlijk zou de FIFA dat soort ongein moeten verbieden. Of anders all the way gaan, dat wij morgen met 'Ron' en 'Dirk' op de rug spelen, en België met 'Dries' en 'Toby'.
Het is weer ruim dertig graden in Fortaleza en in de wijde omtrek geen wolkje te zien, maar Scolari heeft zijn regenjas aangetrokken, de aansteller.
In de 7de minuut wordt het al 1-0 door de she-male Thiago Silva, die met zijn/haar derde been scoort, zodat die operatie hem/haar toch alvast iets heeft opgeleverd. Silvia mist overigens wel de halve finale door een tweede gele kaart.
Het is bij nader inzien geen regenjas die Scolari aan heeft, maar een jas van de vrijwillige brandweer; misschien heeft hij vanavond dienst en kan hij opgepiept worden als er ergens een barbecue in de hens vliegt.
Liep het bij Colombia vier wedstrijden lang als een tierelier en werden tegenstanders tureluurs getikt, vanavond lijkt er plotseling zand in de machine gekomen. Vooral Juan Cuadrado zakt door het ijs. De vleugelspeler leek al sprekend op Purrel Fränkel, maar vanavond voetbalt hij ook op niveautje Purrel Fränkel.
Brazilië speelt veel energieker, al is het aanvallend voor de zoveelste keer armoe troef. Fred Frot is opnieuw onzichtbaar, Neymar junior met z'n manga-hoofd jeremieert weer dat het een aard heeft, en Hulk... ach, Hulk.
Het is dan ook opnieuw een verdediger die het moet doen. David Luiz scoort de 2-0 uit een vrije trap die er geen was. Wereldwijde woede, scheidsrechter Carlos Velasco Carballo is de gebeten hond. Waarom heeft de FIFA niet meneer Gassama uit Gambia aangesteld? Die jongen had bij Nederland-Chili alle duikelingen feilloos in de smiezen maar heeft na die wedstrijd niks meer mogen fluiten. Deze Spaanse koekenbakker (panadero de galletas) verzuimt ook nog Julio Cesar van het veld te sturen na een aanslag op Bacca. Het is sowieso een veldslag, we gaan van overtreding naar overtreding.
James Rodríguez scoort 2-1 uit een penalty en krijgt pardoes bezoek van een gigantische sprinkhaan. Of zou het weer om zo'n beest gaan dat aan voorspellingen doet? Dat hij hiermee Rodríguez als beste speler van het toernooi aanwijst?
Colombia komt niet meer langszij. De schopploeg Brazilië is weer een rondje verder, de antipathie van de ganse wereld tegen deze troep antivoetballers stijgt met de dag.
De opgefokte viering van David Luiz na zijn goal leek overigens verdacht veel op Maradona's beruchte sprint richting camera in 1994... U mag de conclusie trekken.

ZATERDAG 5 JULI
Trouw legt nu ook een bom onder VI Oranje. Of beter: de krant laat Gijp de bom plaatsen. 'Ik heb soms het idee dat geld verdienen voor Johan belangrijker is dan plezier beleven aan het maken van zo'n programma', kapittelt hij collega Derksen, omdat die ogenblikkelijk na afloop van elke uitzending in zijn auto stapt. 'Leg ik een bom onder het programma? Ja, misschien, maar iemand moet het toch doen?'

Voor Neymar junior is het definitief einde toernooi. De huiler heeft een gebroken rugwervel opgelopen na het knietje van Zúñiga gisteravond.
Hebben we net ontdekt dat hij 'Junior' heet om niet net als Senior geschept te worden door een auto, komt de aanslag van achteren...

Argentinië-België (1-0)
Twee landen die nog niet echt een sterke tegenstander zijn tegengekomen en van wie de werkelijke kracht dus moeilijk in te schatten is: België heeft met Algerije, Rusland, Korea en de VS alleen nog tegen de B- en C-garnituur gespeeld; tegenstander Argentinië hoefde tegen Bosnië, Iran, Nigeria en Zwitserland ook nog niet tot het uiterste te gaan.
Maar België heeft drie belabberde wedstrijden en één heel goede gespeeld, Argentinië leverde vier heel matige vertoningen af, zodat België wat ons betreft licht favoriet is.
Zo, is dat ook weer geregeld.
In deze podcast zegt de analyticus van dienst dat er maar één reden is waarom België géén wereldkampioen wordt: Marc Wilmots. Daar zijn we het wel mee eens. In het land zelf lopen ze met hem weg, maar 8 maanden Sint-Truiden is wel een erg mager cv voor een bondscoach. Zo'n onervaren en nog relatief jonge oud-speler is een ideale assistent naast een grote naam. Bovendien toont Wilmots zich deze zomer een weifelaar. Mertens en Fellaini die na een goede invalbeurt meteen een basisplaats krijgen. Het gedoe met Lukaku en Origi. Niet met een B-team tegen Korea willen spelen en dat dan toch doen. En vandaag weer Mirallas die mag starten nadat hij tegen de VS twee keer een tegenstander wist te passeren. Dat gaat nota bene ten koste van Mertens, die constant dreigend was tegen de Amerikanen.
Net als Brazilië gisteren komt ook Argentinië na 7 minuten op 1-0. Gonzalo Higuaín is de doelpuntmaker. Een prachtige goal, al kreeg hij de bal wel met een mazzeltje voor de voeten.
Na de attractieve pot tegen de VS zijn de Belgen weer terug in hun schulp gekropen, gek genoeg. Ze weten feitelijk geen enkele serieuze kans te creëren, zodat de wedstrijd wel nerveus is maar nooit écht spannend. Omdat de Argentijnen het wel best vinden en niet actief op zoek gaan naar meer, kan de 1-1 niettemin zomaar vallen. De beste kans is evenwel voor Argentinië, met een knal van Higuaín op de lat.
Bondscoach Alejandro Sabella zorgt nog voor het meeste vertier als hij in agony te ver achterover leunt, zijn evenwicht verliest en op een haar na de dug-out in lazert.
Wilmots' wissels getuigen ook niet bepaald van durf of tactisch inzicht. Een spits voor een spits, een vleugelspeler voor een vleugelspeler... Mirallas moet er na een uur alweer uit - voor Mertens uiteraard.
De beslissing lijkt te vallen als Messi alleen op de goal af dribbelt, maar hij stuit op Courtois. Courtois, die volgens Johan Derksen op 'die ene van The Addams Family' lijkt, en inderdaad: sprekend Lurch.
De counter levert niks meer op.
Argentinië door, België eruit. Daar gaat m'n toto.

Bij Studio Brasil zit Milow, singer-songwriter en chauvinist, er maar pips bij. Hij weigert nog een woord te zeggen. Flauw hoor.

Nederland-Costa Rica (0-0 n.v.)
Dit wordt een rare wedstrijd. Het WK overtreft voor Oranje nu al alle verwachtingen, maar als we er vanavond in de kwartfinale uit vliegen, tegen Costa Rica bovendien, dan is het ergens toch wat wrang. Onderschatting ligt op de loer, ook bij de fans op deze aangename, lome zomeravond.
Het begin is wederom niet om over naar huis te schrijven. Costa Rica hangt met negen man voor de goal, maar Nederland weet er geen raad mee. Te voorzichtig, te traag, te onzorgvuldig. Van Persie loopt alleen maar buitenspel; basis-Depay is geen schim van invaller-Depay.
Na een kwartier komt het eindelijk een beetje los. Keylor Navas redt met moeite op een vrije trap van Sneijder, Robben slalomt er weer op los en krijgt ook weer een paar aanslagen te verwerken.
Ook in de tweede helft is het eerste kwartier zeer zwak. Costa Rica hangt nu met tien man voor de goal. De kansen stapelen zich op, maar steeds is het net niet. Robin 'Pietertje' van Persie maait voor open doel over de bal heen; Sneijder krult een vrije trap op de paal; Van Persies schot caramboleert via Tejeda tegen de lat.
En dus gaan we verlengen.
Costa Rica hangt inmiddels met elf man voor de goal. Sneijder schiet nogmaals op de lat. Nederland-Costa Rica ontwikkelt zich zo tot een kopie van België-VS, met een miljoen schotpogingen, kansen te over en glansrollen voor keeper en houtwerk.
In de 117de minuut krijgt Jasper Cillessen pas voor de eerste keer deze wedstrijd een bal op zich af. Drie minuten later moet hij het veld ruimen voor Tim Krul. Een nieuwe geniale zet van Van Gaal? Of overspeelt hij nu zijn hand?
De teller eindigt op 15 schoten op doel! De statistiekentwitteraars weten te melden dat tussen 1966 en 2014 geen enkel land drie keer paal of laat raakte zonder die wedstrijd minstens één keer te scoren. Nederland gebeurt het wel: het komt op strafschoppen aan.
Inmiddels is het ook beginnen te regenen en worden we langzaamaan zeiknat. Dat kan er ook nog wel bij. En ons gezelschap zijn we ook al kwijtgeraakt. Alle ingrediënten voor een anti-climax zijn aanwezig.
Maar de wonderen zijn Salvador de Bahía nog niet uit.
De Grote Vier schieten hun pingels on-Nederlands overtuigend raak; Krul intimideert zijn opponenten, zit van de vijf penalty's vijf keer in de goede hoek en stopt er twee.
Juichen! Dirk Kuijt (34) is als eerste bij Krul. 13.461 meter is zijn 'distance covered' vanavond. Maar hij is als eerste bij Krul. De wonderen zijn Salvador de Bahía nog niet uit.
We pinken er een traantje om weg, om deze grote Kuijt, deze zeer grote Kuijt.

ZONDAG 6 JULI
Triest nieuws op de vroege ochtend: Divock Origi is overleden. Hij is verdronken in het zwembad.

's Avonds komt Milow bij Studio Brasil nog even tekst en uitleg geven. Hij was teleurgesteld, zegt hij, over de tamme reacties van de Belgische spelers na afloop; met zo'n mentaliteit word je nooit kampioen. En hij vindt ook dat Wilmots het veld moet ruimen.
Prima analyticus, die Milow.
Slecht nieuws intussen: Ron Vlaar gaat Argentinië misschien niet halen. Ron Beton heeft 't aan z'n knie. Betonrot waarschijnlijk.

MAANDAG 7 JULI
Oranje moet het hotel in Rio uit. Na de halve finale brengt de FIFA bobo's en gasten onder in het Caesar Park Hotel en is er geen plaats meer voor de Nederlandse selectie.
'Daar is niets vreemds aan, zo gaat het altijd', zegt Jack van Gelder. Hij bedoelt, daar is niks nieuws aan, want vreemd blijft het wel.

Team Kuipers moet sowieso vertrekken. Aangezien Nederland de halve finale heeft bereikt zit het toernooi er automatisch op voor Björn en zijn vlaggenisten. De Argentijn Nestor Pitana en de Duitser Felix Brych is hierdoor hetzelfde lot beschoren.
Vreemd genoeg mag de Braziliaan Sandro Ricci wel blijven. Wat zal de FIFA hier weer op verzinnen? 'We kunnen hem niet naar huis sturen, want hij is een Braziliaan en is dus al thuis'?

Extra journaal! Alle verloven ingetrokken! Omgekeerd evenredig aan de rise van het Oranje van Van Gaal voltrekt zich de downfall van VI Oranje, Van Gaals grootste plaaggeest.
Johan Derksen is vol met z'n lompe poten op de bom gaan staan die Gijp zaterdag onder het populaire programma legde: 'Hij vertoont megalomane trekjes, waant zich een Hollywood-ster en klaagt voortdurend bij de RTL-directie over Wilfred en mij', aldus Derksen in een uitgelekte column over Gijp, die volgens de snor bovendien zwaar aan de antidepressiva zit. 'Dan wordt hij hyper en schreeuwt en giert hij er anderhalf uur lustig op los.'
Nou, dat lucht op, hè Johan... En nu weer normaal doen en... O, er komt nog meer? 'Met zijn ellenlange tirades en zijn neplach is hij intussen een karikatuur van zichzelf.'
Maar het komt toch nog wel goed? 'René profileert zich als een orakel en duldt geen discussie of tegenspraak, van enige chemie is geen sprake meer.'
Gijp krijgt het wel allemaal in één keer op zijn bordje. Eerst al woedende Belgen over de vloer omdat hij, nota bene de grootste België-supporter van Nederland, om Jan Boskamp op de kast te jagen zei blij te zijn dat 'die kut Belgen' eruit liggen - en nu dit.
Alle zeventien miljoen Nederlanders houden de adem in als ze om half negen afstemmen op RTL4. De spanning aan tafel is om te snijden. Vanuit Brazilië is Bescheidenheid Sierd de Vos niet te beroerd nog wat olie op het vuur te gooien, en zelfs de brave EO-coryfee Tijs van den Brink gaat aan het eind nog even lekker tactisch in de vlek zitten wrijven.
Waar is Frans Bauer als je 'm nodig hebt.

Is Van Gaal-Voetbal International al een strijd op leven en dood, de Brazilianen en de Argentijnen kunnen er ook wat van. Argentijnse fans 'vieren' de gebroken rug van Neymar junior met... een wervelkolom.
Het is een wervelend WK, zoveel is zeker.

Zeven dagen lang (219): losse WK-notities (II)

29 juni t/m 5 juli

ZONDAG Voorspellen is vooruitzien
Hierbij alvast mijn prognose voor de finale van het WK 2022 in Qatar:
Kalifaat ISIS - Verenigde Staten van Europa (3-2).
En de cup zal worden uitgereikt aan aanvoerder Mustafa Al-Bomschoen door FIFA-president Joseph S. Blatter (86), die tevens verklaart voor een achtste termijn op te gaan.

MAANDAG Drie finales (I)
Na de slechtste vorige week deze keer de naar mijn mening beste reclame rond dit WK: die van McDonalds. Drie generaties met een finaletrauma. Luchtig en toch een scherp randje.

DINSDAG Drie finales (II)
Nederland heeft trouwens de unieke kans zich in één toernooi te revancheren voor alle drie de verloren WK-finales. Spanje werd al met 5-1 verslagen. Als Argentinië stunt tegen België treffen we die in de halve finale, en als Duitsland de finale haalt kunnen we ook '74 rechtzetten.
De Duitsers hebben alvast angst.

WOENSDAG Geschiedenisles
Vandaag precies 414 jaar geleden wonnen 'we' de Slag bij Nieuwpoort van Spanje. Dankzij een 4-3-3-tactiek natuurlijk. In de aanval! De Hollandse School!!
Nou, nee dus: 'De Republiek won deze slag door strategische stellingname en het inzetten van reservetroepen in de beslissende fase.'
Aha! Door een slimme behoudende tactiek en een paar gouden wissels vlak voor tijd dus.
We hebben ons altijd vergist, wat Louis van Gaal dit toernooi doet is pas de ware Hollandse School.

DONDERDAG Hulk
Fred heet Fred omdat zijn echte naam Frederico Chaves is, maar 'Hulk' heet zo omdat zijn ouders fans waren van de tv-serie met Lou Ferrigno. Ik vind dat een slechte zaak en ben blij dat mijn ouders niet op vergelijkbare wijze gehandeld hebben. Anders had ik nu misschien wel Swiebertje geheten of zo.

VRIJDAG Neymar
Sinds wanneer is Neymar zich eigenlijk Neymar junior gaan noemen?
Even googelen op 'Neymar senior' geeft een hint. Het eerste zoekresultaat is een schitterende quote: 'Als ik Neymar senior tegenkom, dan druk ik wellicht het gaspedaal in.'
Junior heeft geen enkel risico willen nemen bij het oversteken van het veld.

ZATERDAG In de aanloop naar Nederland-Costa Rica
Op de persconferentie zegt de Costa Ricaanse bondscoach Jorge Luis Pinto zonder ironie: 'Ik heb Arjen Robben geanalyseerd op mijn website.'
Die website, www.jorgeluispinto.com, is zeker de moeite waard, een beetje megalomanie is immers altijd genieten. Er is bijvoorbeeld de sectie 'Doctorado Honoris Causa Cali'. En hij analyseert Nederland-Argentinië (2006) als een Jan van Halst avant la lettre.

[WK 2014]: Kroniek (V)

VRIJDAG 27 JUNI
De eerste rustdag, maar de gemoederen rond Luis Suárez zijn nog lang niet bedaard. Het slachtoffer Giorgio Chiellini heeft zich uitgesproken over de strafmaat, schrijft teletekst: '"Ik heb me altijd ondubbelzinnig neergelegd bij de straffen van tuchtcommissies, maar in dit geval geloof ik dat de voorgestelde sanctie buitensporig is", aldus Chiellini.'
Volgens mij is hier aan het eind een stukje tekst weggevallen; daar moet staan: 'aldus Chiellini, terwijl hij een tetanusprik kreeg.'

Even kijken of ze bij VI Oranje al een beetje bij zinnen zijn. Van der Gijp verschijnt in beeld. Hij betoogt dat de enige landen op dit WK die niets laten zien Iran en Nederland zijn.
Nee dus.
Bij de buren van Studio Brasil vallen we haast in slaap, dus we gunnen de borreltafel nog een herkansing. Johan Derksen is aan het woord, over de keuze voor Kuijt als linksback. 'Als Terence Kongolo kloten had, dan nam hij de eerste vlucht naar huis!'
Zucht. Hetzelfde zei hij eerder al over Sneijder en over Huntelaar. We hielden nauwelijks elf man over als het aan Johan lag.

ZATERDAG 28 JUNI
Vandaag gaat het toernooi dan echt van start. De achtste finales, er is geen mooiere ronde denkbaar. We beginnen met een dubbele Zuid-Amerikaanse tweestrijd. Dan twee keer Europa tegen Noord-Amerika, vervolgens twee keer Europa tegen Afrika, en tot slot twee keer Europa tegen Amerika -  Zuid- dan wel Noord-.

Brazilië-Chili (1-1 n.v.)
De Chilenen hebben de verhoudingen vooraf op scherp gezet door te roepen dat Brazilië dit toernooi door de arbitrage bevoordeeld wordt. Daar hebben ze natuurlijk volkomen gelijk in. Arbiter van dienst in Belo Horizonte is off all people Howard Webb, de klaverjasser van Johannesburg. Dat belooft wat.
Wie verwachtte dat Brazilië na de moeizaam verlopen groepsfase eindelijk tot ontbranding zou komen, komt bedrogen uit. De Goddelijke Armetierige Kanaries komen weliswaar op voorsprong, maar Chili trekt de stand snel weer gelijk. De goal van Brazilië is trouwens duidelijk een eigen doelpunt van Chili, maar men blijft hem doodleuk aan David Luiz toekennen. Zelfs hierin worden de Brazilianen bevoordeeld. En dan is het nu nog maar Luiz, stel dat het die engnek Neymar junior was geweest, die topscorer kan worden.
In het restant is Brazilië een vat vol onvermogen, vooral voorin. Fred bakt er weer helemaal niks van. 'Don Fred' en 'Fredgol' wordt hij genoemd, maar 'Fred Frot' zou hem beter passen. Want wat een frotkees. Nee dan Hulk, die ligt alleen maar op het gras te mekkeren; commentator Jeroen Elshoff steekt zijn ergernis hierover terecht niet onder stoelen of banken. Webb heeft hem overigens perfect in de smiezen en fluit voortreffelijk. Neymar junior is onzichtbaar. En ook invaller Jô kan er helemaal niks van.
Verlenging. Het dijbeen van Gary Medel, de pitbull, is inmiddels zo dik ingetapet dat we wel van een kunstbeen mogen spreken. Hulk gaat nog maar eens een keer naar de grond. Hij is zijn naam niet waard, de echte Hulk is veel stoerder dan dit watje.
De Chilenen houden stand. Vlak voor tijd ontsnapt Brazilië zelfs als Pinilla snoeihard op de lat pegelt.
In de strafschoppenserie mist hij uiteraard ook zijn penalty, zo gaan die dingen. Hij is lang niet de enige. Willian, Sánchez, Hulk, mis, mis, mis. Neymar junior scoort helaas wel, waarna Jara op de paal schiet en gans Brazilië, in het bijzonder het gezag, opgelucht adem haalt.

Colombia-Uruguay (2-0)
In Rio staan op het menu: een wervelend Colombia, een getergd Uruguay en twee heetgebakerde supportersscharen. De FIFA heeft dan ook Björn Kuipers aangesteld als oom agent.
Het wordt echter nooit een echte wedstrijd, de Uruguayanen zijn simpelweg een maatje te klein. Colombia komt op voorsprong door een wonderschone goal van James Rodriguez, die kort na rust met zijn tweede het duel in het slot gooit: 2-0.
Er worden her en der flink wat schoppen uitgedeeld, maar Kuipers blijft beheerst en heerst als een keizer. Hij geeft zelfs nog iemand op de bank geel, wat altijd mooi is. Het is Diego Lugano, zien we. Terecht! Die verdiende sowieso nog straf voor zijn stupide uitspraken rond de zaak Luis S.: de vermeende bijtafdruk in de schouder van Chiellini zou gewoon een 'moedervlek' zijn, aldus Lugano de amateur-dermatoloog.
De Colombianen maken dus opnieuw veel indruk. Commentator Arno Vermeulen: 'Wat zit er in het water in Colombia?' Wat zou je denken, Arno? Wij weten wel iets. Wat ook in Volendam in hoge concentraties wordt aangetroffen. Maar we zullen het maar niet opschrijven voor de Colombianen opnieuw hun gebrek aan zelfspot etaleren en we onze functie als ambassadeur moeten neerleggen - van wat dan ook.

Tom Egberts sluit vanuit Brazilië de dag met een gedicht van Kees Buddingh', waarop Hugo Borst ook zijn Buddingh' blijkt te kennen en zowel het grafschrift voor Gijs van Amerongen als een strofe uit 'De Blauwbilgorgel' reciteert. Mooi!

ZONDAG 29 JUNI

Nederland-Mexico (2-1)
In de verschroeiende hitte van Fortaleza staat Oranje voor de loodzware opgave het imponerende Mexico te bedwingen. Kuijt staat weer linksback, Verhaegh verdringt om onnaspeurbare redenen Janmaat uit de basis. Als het bedoeld is om de opkomende linksback Layún te beteugelen, dan mislukt die opzet, want Verhaegh wordt in het eerste halfuur keer op keer voorbijgelopen.
Sterkhouder Nigel de Jong zijn we dan al kwijt door een lieskwetsuur. Bruno Martins Indi moet er al na 8 minuten in, terwijl hij maar maximaal 20 minuten zou kunnen spelen. Wordt hij dus in de 28ste weer gewisseld?
Hij is wel weer meteen de held, Bruno, als hij de bal onder de door hem naar de grond gewerkte Dos Santos uit schopt en dan als een koning wegschrijdt te midden van furieuze Mexicanen.
De eerste helft is weer erg armoedig van Oranjezijde. Kort voor rust gaat Robben naar de grond, maar Proença wuift het weg. Uit de herhaling blijkt echter dat Robben wel degelijk geraakt werd, tot twee keer toe zelfs. (Na afloop blijkt dat een van de daders, Hector Moreno, nota bene zijn scheenbeen heeft gebroken bij de tackle.) Ter verdediging van de scheidsrechter: voordat we de herhaling zagen leek het ons ook geen strafschop.
Ach en wee in het café, kort na rust, want Dos Santos schiet Mexico plotseling op voorsprong. Nederland moet nu uit de schulp. Na de 0-1 laat het gelukkig zien dat het zelf ook best aardig kan voetballen. Met als aanjager de weergaloze Kuijt, die van linksback naar rechtsback naar rechtsbuiten verhuist, rolt de ene na de andere aanval op Ochoa af. Die heeft de paal en veel geluk nodig om De Vrij het scoren te beletten.
Van Gaal benut de drinkpauzes om het tactisch om te zetten. De Mexicanen hebben hier geen antwoord op, lopen alleen nog maar achteruit. Miguel 'Bertje' Herrera staat te stampvoeten en wordt bijna weggestuurd door Proença.
Toch verdwijnt die 0-1 maar niet van het bord en tikt de tijd weg in het nadeel van Oranje. Als het zo blijft, dan zal deze wedstrijd voor altijd de wedstrijd blijven van Wat als Nigel de Jong niet...
Van Gaal brengt zelfs Klaas-Jan Huntelaar in. Een revolutie! We dachten dat als Van Gaal door al zijn opties heen zou zijn, en hij alleen Huntelaar nog over had, dat hij dan tegen zijn assistent Patrick Kluivert zou zeggen: 'Patrick, warmlopen.'
Maar uitgerekend de Hunter forceert de ommekeer. Uit een corner kopt hij terug op Sneijder, die met één vlammend schot alle frustraties van zich af poeiert. Het café ontploft. En Louis kan eindelijk JUICHEN!!!
Verlengen in verzengende hitte is ook niet alles, maar het komt er niet van. In de extra tijd haalt Robben gerechtigheid door een strafschop te versieren, die door Huntelaar feilloos wordt benut: 2-1.

Oef! Voor de poorten van de hel weggesleept, maar zoals The Guardian schrijft: 'And yet by the final whistle, Holland could claim to have deserved it.' 
Niet volgens Herrera evenwel: 'Als een scheidsrechter wordt aangewezen uit hetzelfde continent als dat van de tegenstander, dan moet je daar vraagtekens bij zetten.' Scheidsrechter Proença is een Portugees... Wij adviseren Bertje een cursus Recente Voetbalgeschiedenis, hoofdstuk 'Ontmoetingen Nederland en Portugal'.

Costa Rica-Griekenland (1-1 n.v.)
Het stadion in Fortaleza telde opvallend veel lege plekken. Door de extreme hitte, maar naar verluidt ook omdat mensen vóór het toernooi kaarten kopen voor een achtste finale, dan nog niet wetende welke twee ploegen daarin uit zullen gaan komen. Blijkt het affiche tegen te vallen, dan komen ze niet opdagen.
Als dat zo is, dan zou het stadion vanavond in Recife halfleeg moeten zijn. De kopers kochten immers een kaartje voor de winnaar van poule D, hopende op Italië of Uruguay of Engeland, maar ze krijgen nu Costa Rica. En niet eens tegen Colombia of Ivoorkust of Japan, maar tegen Griekenland. Kat in de zak.
De Arena Pernambuco is desalniettemin aardig gevuld, maar het publiek is vrij mat. Jorge Luis Pinto en Fernando Santos maken nog de meeste herrie. 'Het zijn twee emotionele coaches', zegt commentator Philip Kooke. Het zijn twee mafketels, bedoelt-ie.
Costa Rica kan het hoge niveau uit de groepsfase voor rust niet aantikken, de grootste kans is zelfs voor Salpingidis. In de tweede helft gaat het beter en Costa Rica opent de score via een heerlijke goal van Bryan Ruiz: een verfijnde schuiver met veel effect die de binnenkant van het zijnet streelt. Fernando Santos gooit er nog maar eens een paar facepalms uit.
De lepe Grieken flikken 't echter weer in de uiterste slotfase: Sokratis Papastathopoulos dwingt in de rebound een verlenging af.
In de penaltyserie wordt de arme Theofanis Gekas de schlemiel door als enige zijn strafschop te missen. Costa Rica blijft foutloos met vijf feilloos ingeschoten penalty's.
Eén ding is zeker: Nederland moet het zaterdag maar niet op penalty's laten aankomen. Na Claudio Bravo (Chili) en Guillermo Ochoa (Mexico) treffen we met Keyron Navas bovendien opnieuw een geweldige keeper.

Het is inmiddels ver na middernacht, en Ron Jans en Hugo Borst doen op de huiskamerbank alsof ze slapen. Humor op z'n NOS'.

MAANDAG 30 JUNI

Frankrijk-Nigeria (2-0)
Nigeria, 'de laatst overgebleven Afrikaanse deelnemer', aldus commentator Frank Snoeks. Hilversum roept snel in zijn oortje dat Algerije er ook nog is, maar dat telt niet volgens Snoeks: 'Ik heb het over het echte Afrika.' Het zijn de laatst overgebleven negers bedoelt-ie waarschijnlijk. Zeg dat dan.
Na Argentinië heeft ook Frankrijk het lastig tegen Nigeria. Met hun tomeloze inzet zijn de stoere knapen van Stephen Keshi een plaag voor de Franse heertjes.
Claude Makélélé mag dan wel gestopt zijn, dat wil niet zeggen dat met hem ook de smeerlapperij uit het Franse team is verdwenen. Na de elleboogstoot van Sakho tegen Ecuador is er nu de schandalige aanslag van Matuidi, die scheen- én kuitbeen van de arme O'nazi breekt. Een gele kaart volstaat, vindt scheids Geiger.
Vincent Enyeama staat geweldig te keepen, maar de 1-0 van Pogba is wel zijn schuld. Griezmann scoort nog de 2-0, maar uit de herhaling blijkt dat de bal er via het been van Yobo in rolde. Eigen doelpunt Yobo, corrigeert de FIFA.
De 1-0 van Brazilië staat intussen nog altijd op naam van David Luiz.

Groot nieuws in de vooravond! 'Suárez betuigt eindelijk spijt.'
Close-reading van zijn spijtbetuiging leert dat dit reuze mee valt, of tegen zo u wilt. Het spijt hem dat Chiellini 'fysiek heeft geleden als gevolg van een beet in de botsing met mij'... Hete brij is het, waar S. hier omheen draait. Een beet? En hij heeft het nog steeds over een 'botsing'! Bepaald geen spijtoptant, die Luis. Doe er nog maar een maandje schorsing bij.

Duitsland-Algerije (2-1 n.v.)
Sinds bekend werd dat Duitsland en Algerije elkaar treffen in de achtste finale gaat het alleen nog maar over 'het Bedrog van Gijon', de salonoverwinning van West-Duitsland op Oostenrijk (1-0) in 1982 waardoor Algerije op doelsaldo uitgeschakeld werd.
In april jl. hadden we hier te lande nog het Bedrog van Almelo, dus we voelen mee met de Algerijnen.
Veel kans op revanche lijkt er niet te zijn met de huidige krachtsverhoudingen. Nulletje of vier, vijf, zullen ook de Duitsers vooraf gedacht hebben. De hartverwarmende Algerijnen - nooit gedacht dat ik deze combinatie van adjectief en substantief nog eens zou opschrijven - zijn echter minstens gelijkwaardig. En als de Duitsers al voor de goal opduiken stuiten ze steevast op keeper M'Bolhi, die eruitziet als het neefje van B.A. Baracus en met meer geluk dan wijsheid alles tegenhoudt.
M'Bolhi heet van voren trouwens Raïs, wat niet onlogisch is, wat je kunt inderdaad een embolie krijgen van een lange rais.
Joachim Löw acteert kalmte in zijn eeuwige strakke blauwe overhemd, maar hij zweet ongetwijfeld peentjes. Het kan niet anders of Löw moet voor elke wedstrijd een paar Tena Lady's onder zijn oksels stoppen, want we zien nooit ook maar het begin van een zweetplek opdoemen onder zijn armen.
Vlak voor tijd kijken we plotseling naar Funniest Home Video's. De Duitsers denken: iedereen kan tegenwoordig maar een schwalbe maken, terwijl wij dat toch ooit hebben bedacht. En dus tilt Thomas Müller bij een vrije trap de schwalbe naar een nieuw level, de variant 'epileptische aanval'.
Meteen aan het begin van de verlenging hakt Schürrle - ook met meer geluk dan wijsheid - toch de 1-0 achter M'Bolhi. Het wordt uiteindelijk 2-1, maar de Woestijnvossen verdienen alle lof.

DINSDAG 1 JULI

Argentinië-Zwitserland (1-0 n.v.)
Argentinië tegen Zwitserland, door commentator Jan Roelfs genoemd: Messi tegen de 'Alpen-Messi'. Wat is dat nu weer? We kennen wel Alpenmeisjes en Alpenzusjes, maar Alpen-Messi is nieuw. Het blijkt te gaan om Xherdan Shaqiri, Zwitserse hoop in verder niet eens zo heel bange dagen. Een vierkant kereltje van twee turven hoog dat drie keer scoorde in de vorige wedstrijd en nu praatjes heeft voor tien.
Wederom valt Argentinië tegen. Bovendien is de Zwitserse doelman Benaglio schier onpasseerbaar.
Angel di Maria is de enige speler die überhaupt op doel schiet, en het is dan ook alleszins juist dat hij het is die in de 118de minuut eindelijk de ban breekt. Het lijkt daarmee gedaan, maar de laatste 5 minuten maken alle voorgaande 117 in één klap goed. Blerim Dzemaili kopt in de slotseconde op de paal, waarna de terugkaatsende bal via zijn scheenbeen naast caramboleert. Caramba! roepen tienduizend Argentijnen in koor. Maar ze zijn door.

België-Verenigde Staten (2-1 n.v.)
België. Land van treinstakingen en dat ze dan zeggen: 'We bewijzen de reiziger hiermee een dienst.' België, het surrealisme tiert er nog altijd welig.
De VS is meer van het realisme. Dat belooft wat.
'All in one rhythm', luidt de officiële slogan van dit WK. Alles in één ritme, dat is evenwel geen aanbeveling voor een voetbalwedstrijd. Ook België en de VS doen alles in één ritme, maar dat ritme is wel 'moordend tempo', of 'de hoogste versnelling', zodat we ons geen moment vervelen. Het is ren-je-rot, een open wedstrijd met kansen over en weer.
De meeste zijn voor de Belgen, al vanaf minuut één. Nederland kan dit toernooi net zo goed telkens de eerste helft overslaan, maar België gaat daar nog overheen: vóór de 70ste minuut wil de bal er met geen mogelijkheid in - ook vanavond niet. Tim Howard keept bovendien de wedstrijd van zijn leven en de 0-0 blijft nu ook tot en met de 90ste minuut op het bord.
Wilmots laat Kevin Mirallas invallen, die klaarblijkelijk de videoband Dennis Rommedahl - Greatest Moments heeft bestudeerd, want hij draaft steevast als een dolle stier richting de achterlijn.
Chris Wondolowski komt erin bij de Amerikanen, volgens commentator een afstammeling van de indianen. Dat roept een prangende vraag op bij ons: Waar is onze eigen Oranje-indiaan, Graatje Hindriks, eigenlijk gebleven?
'Strijder die over de heuvel komt', is de betekenis van Wondolowski's indianennaam. Dat kan dan na vanavond veranderd worden in 'Kneus die reuzenkans om zeep helpt', want vlak voor tijd tekent hij van dichtbij voor een hopeloze mispeer. Het was ook onverdiend geweest.
Wéér verlenging, de derde avond nacht op rij. Net als Duitsland is ook België er vlug bij in extra time: de verlossende 1-0 is van De Bruyne. En eveneens net als Duitsland wint het uiteindelijk met 2-1.
Nederland-België komt steeds dichterbij. Wij gaan alvast een schuilkelder graven.

WOENSDAG 2 JULI
Op de tweede rustdag constateren vriend en vijand: dit is nu al het aantrekkelijkste WK in jaren. Het is geen moment saai, iedereen geeft 110% en het doelpuntenrecord is al gesneuveld.
In de achtste finales werd overigens relatief weinig gescoord - geen land maakte meer dan twee goals -, maar niet omdat er alleen maar werd verdedigd. Het was eerder de ronde van de keepers. Bravo, Navas, M'Bolhi, Neuer, toch ook Enyeama, Benaglio, Howard, Courtois. De doelmannen - veelal van de verliezende ploeg - waren de mannen van stavast.
De 1-0 van Brazilië staat intussen nog altijd op naam van David Luiz.

Zeven dagen lang (218): losse WK-notities

22 t/m 28 juni

ZONDAG Ongezien
Er is te veel te doen over de uitgebreide tactische instructies die wisselspelers bij een invalbeurt vanuit een dik boekwerk krijgen voorgelezen door de assistent-bondscoach.
Volgens mij is het met die instructies als met de algemene voorwaarden die je moet accepteren voor je iets installeert: je kijkt er een paar seconden naar, denkt 'het zal wel', klikt op 'volgende' en gaan met die banaan.

MAANDAG Ontdekt
Le Bon Bob en ondergetekende hebben ontdekt met welke bindende richtlijn uit het FIFA-hoofdkwartier de scheidsrechters dit keer naar het WK zijn gestuurd: leg bij iedere corner het spel even stil om tegen de spelers in het strafschopgebied te gaan zeggen dat ze van elkaar af moeten blijven. Iedere corner!

DINSDAG Janken
Toon de Jager rekent vakkundig af met René Waldorf en Nico Statler in zijn cartoon op Nu.nl.

WOENSDAG Juichen
Irritantste reclame deze zomer: de Braziliaanse commentator van Hyundai. 'Juich ook mee met onze Braziliaanse commentator'. Nou, nee bedankt.

DONDERDAG In de aanloop naar Nederland-Mexico (I)
'Ander Herrera naar Manchester United'.
Ik denk even dat het om de Mexicaanse middenvelder Héctor Herrera gaat, of misschien wel coach Miguel Herrera - als assistent van Van Gaal! -, maar dit is een Andere Herrera.

VRIJDAG In de aanloop naar Nederland-Mexico (II)
In de Voetbal International lees ik dat Miguel Herrera in de kwalificatiereeks voor het WK van 1994 alle wedstrijden voor Mexico heeft gespeeld maar uiteindelijk toch niet geselecteerd werd voor de eindronde in Amerika.
1994! Dat is het eerste WK waar ik nog herinneringen aan heb.
Dit leert ons twee dingen: 1) Ik word oud; 2) Je kunt binnen twintig jaar veranderen van een topfitte topsporter in een dichtgeslibde driftkikker.

ZATERDAG In de aanloop naar Nederland-Mexico (III)
Er is bewijs gevonden! Panini had er net als Herrera zelf blijkbaar ook geen rekening mee gehouden dat hij na zo'n kwalificatiereeks niet geselecteerd zou worden voor Amerika '94.
Met dat topfit viel het trouwens ook wel mee, zo te zien. #speknek

(met dank aan Cor)

[WK 2014]: Kroniek (IV)

MAANDAG 23 JUNI
Het wereldkampioenschap is anderhalve week onderweg. Spelers en trainers zitten alweer minstens dubbel zo lang in retraite en dan gaan ze vanzelf rare dingen doen en roepen.
Zo is de Ghanees Sulley Muntari gesignaleerd in een favela, links en rechts geldbiljetten uitdelend. De Ramadan begint binnenkort, verklaart hij, dan doe je iets extra's voor de armen.

Australië-Spanje (0-3)
Nederland-Chili (2-0)
Laatste tegenstander Chili is niet, zoals vooraf verwacht, de opponent in een alles-of-niets-wedstrijd maar in een duel om groepswinst. We geven Oranje weinig kans, de Chilenen hebben te veel indruk gemaakt.
De scheidsrechter is een meneer Gassama uit Gambia, of all places. De FIFA neemt deze pot blijkbaar niet al te serieus.
Het optimisme, if any, neemt verder af als we de basiself zien. Dirk Kuijt linksback, meldt teletekst. We knipperen even met de ogen, geloven er niks van, schuiven in gedachten met de elf namen om Kuijt een logischer positie toe te bedelen. Maar als de spelers zich hebben opgesteld - nadat ook de Chilenen de irritante nieuwigheid om nog een halfuur door te zingen als de muziek al lang gestopt is blijken te hebben gekopieerd - is het toch echt waar.
Een geniale zet van Van Gaal, zo blijkt evenwel gaandeweg de wedstrijd. Kuijt zit overal tussen en neutraliseert het gevaar Isla. Er wordt sowieso uitstekend verdedigd, zeker in vergelijking met de gatenkaas tegen Australië. De stormrammende Chilenen komen er eenvoudigweg niet doorheen. In balbezit is het weer bijzonder matig, maar daar liggen nu eenmaal niet de kwaliteiten van dit Oranje.
En 0-0 volstaat natuurlijk ook gewoon. Commentator Frank Snoeks heeft van tevoren weer een paar aforismen opgeschreven: 'Als Nederland wint, wint het, en als het gelijk speelt ook.'
In de tweede helft wordt Chili almaar wanhopiger en gaat de trukendoos open. Ron Vlaar spreekt iedere theatermakende Chileen op 2 centimeter afstand bestraffend toe. Ron is de nieuwe Dré.
Nederland komt er nu vaker uit en Leroy Fer kopt Oranje zomaar op voorsprong na een slim genomen corner. Een vlijmscherpe uitbraak gooit het duel definitief in het slot; De Jong stuurt Robben diep, Robben trekt voor op Depay, Depay schuift binnen: 2-0.
Een sublieme overwinning, alle credits naar Van Gaal. Het wervelende Chili is vleugellam gemaakt met een uitgekiende tactiek; discipline, mentaliteit - altijd onze achilleshiel geweest - én de individuele klasse van Robben zorgen zelfs voor de volle buit.
Man van de wedstrijd is echter niet Robben of Kuijt, ook niet De Jong of Vlaar, maar meneer Gassama uit Gambia. Hij doorziet alle tuimelingen van de Chilenen (en van Robben), wappert niet om de haverklap met kaarten, gaat geen zinloze discussies aan, hij doet kortom alles goed. Kuipers heeft er een geduchte concurrent bij voor de finale.
In Curitiba stappen de Spanjaarden intussen met licht opgeheven hoofd uit het toernooi: Australië wordt overtuigend met 3-0 aan de kant gezet.

Kameroen-Brazilië (1-4)
Kroatië-Mexico (1-3)
In Recife gaan Kroatië, genaaid tegen Brazilië, en Mexico, tekortgedaan tegen Brazilië, uitmaken wie er tweede wordt achter Brazilië. De bondscoach van Kroatië, Niko Kovac, is een artistiek type en de rust zelve. De bondscoach van Mexico, Miguel 'Bertje' Herrera, is een nekloze gnoom van twee turven hoog en een driftkikker. Dat belooft wat.
Commentator Arno Vermeulen meldt dat bij Kameroen-Brazilië gescoord is door Eyong Enoh. Arno maakt ons echter blij met een dode mus, want Matip is de doelpuntenmaker. Wel zien we dat Enoh geel heeft gekregen. In de 12de minuut! Held.
In 'zijn' wedstrijd krijgt de Mexicaan Márquez geel. 'Gunstig voor Nederland,' roept Vermeulen, 'want het is zijn tweede en dat betekent een schorsing.' Het is ook Arno's tweede, zijn tweede dode mus welteverstaan, want Márquez had nog helemaal geen kaart.
Intussen loopt Brazilië uit naar 1-3, met twee goals van die nare druiloor Neymar junior en eindelijk de eerste van Fred, of 'Fredsch' zoals Vermeulen - geheel volgens verwachting - collega-zwamlul Jan Roelfs napraat.
De Kroaten moeten winnen en jagen op een goal aan de hand van Ivan Rakitic, die voor driekwart uit voorhoofd bestaat. Mexico wordt in twee minuten twee penalty's onthouden, Bertje Herrera wordt helemaal gek. Een kwartier voor tijd breekt Mexico toch de ban: de oude Márquez kopt raak. Herrera wordt besprongen en kukelt omver. Mexico walst nu over de Kroaten heen en in geen tijd staat het 0-3.
Nog één goal erbij en Mexico is groepswinnaar en Brazilië plotseling onze volgende tegenstander! Arno Vermeulen blijft evenwel maar roepen dat het zo lastig gaat worden tegen Mexico in Fortaleza, en zo warm ook. We zitten naar de tv te schreeuwen, maar de witte Chinees heeft het pas door als hij het in zijn oortje krijgt ingefluisterd. Brazilië scoort echter de 1-4, en als ook Kroatië een tegentreffer maakt is het gevaar geweken.
Of zijn we juist slechter af? Mexico heeft in de groepsfase veel indruk gemaakt. De steeds van positie wisselende spitsen, de actieradius van de lopende mensen op het middenveld, de rust achterin, keeper Ochoa. De spirit van het team. Bertje Herrera natuurlijk. Nee, Nederland is duidelijk niet de favoriet zondag, Fortaleza kan weleens het eindstation worden.

DINSDAG 24 JUNI
Goed nieuws: Bruno Martins Indi traint weer volledig mee met de groep. Een hersenschudding kan in zijn geval ook niet veel om het lijf hebben. Zoveel valt er immers niet te schudden, zullen we maar zeggen. Bewijsstuk #1

Italië-Uruguay (0-1)
Costa Rica-Engeland (0-0)
Wat vooraf niemand voor mogelijk had gehouden krijgt vanavond zijn beslag: Costa Rica wint de loodzware groep C. Roy Hodgson stuurt een Engels B-team de wei in, slechts twee spelers zijn gehandhaafd, onder wie de grasmaaier Gary Cahill. Een bloedeloze nul-nul is het gevolg.
Alle ogen zijn echter gericht op Natal, waar de winnaars van de eerste vier WK's in een gevecht op leven en dood gaan uitmaken wie er tweede wordt in de groep.
Italië mikt op een lelijke 0-0 en heeft geen enkele moeite met de Uruguayanen, die zich te pletter lopen op de Italiaanse defensie. Bovendien komen de Azzuri er soms gevaarlijk uit, met als aanjager Marco Verratti, de Drie Mertens van Italië.
Het kantelmoment is de domme rode kaart van Marchisio.
Het krankjorummoment moet dan nog komen: Luis Suárez zet zijn tanden wederom in het vlees van zijn directe tegenstander; dit keer is Chiellini het slachtoffer. Verbijstering en walging. Dit is al de derde keer dat hij dat flikt!
Eén keer is oliedom, twee keer is hondsbrutaal, drie keer is hoogst misdadig, een misdaad tegen de menselijkheid. Vergeet Pepe, sinds vandaag is Luis S. officieel de grootste mongool die ooit op een voetbalveld heeft rondgelopen. En dan zijn er nog mensen die hem blijven verdedigen, want hij is zo'n geweldige speler en zo'n winnaarstype... donderstraal toch op joh, deze man is rijp voor het gesticht.
Tot overmaat van ramp komt Uruguay kort na het incident op 0-1 en kwalificeert Suárez c.s. zich voor de achtste finale.
We zitten ons voor de tv op te vreten (niet letterlijk natuurlijk, we zijn Luis niet), bidden vurig dat die Italianen hem na het laatste fluitsignaal nog een corrigerende tik geven, maar niemand doet iets. Waar is Marco Materazzi als je hem nodig hebt?
Enfin, dit krijgt nog een staartje en Luis S. weet het donders goed.

VI Oranje is 's avonds in mineur om Oranje. René van der Gijp breekt het Nederlands elftal tot de grond toe af, gretig bijgevallen door Nico Dijkshoorn. Niemand geloofde dat we de poulefase zouden overleven. Toch zijn we door, met drie overwinningen nog wel. Maar nee, we moeten ons volgens Van der Gijp doodschamen om onze vreugde en opluchting, want we worden niet negentig minuten lang vermaakt met mooi voetbal en aanvallend veldspel. Waar is de 'Hollandse School'!?
Aantrekkelijk spelen én ook winnen, die tijden zijn voorgoed voorbij. Daar hebben we de spelers niet meer voor, dan sta je na drie wedstrijden weer op Schiphol met een kater van hier tot Gambia.
Maar dat interesseert types als Gijp en Dijkshoorn niet, als zij moeten kiezen tussen aanvallende intenties en dus met nul punten naar huis, of de huidige tactiek - die bovendien allesbehalve afbraakvoetbal is! - en met negen punten afgetekend door naar de tweede ronde - en niet eens door drie luizige zeges met één goal verschil à la Spanje maar met tien doelpunten, waaronder enkele wonderschone -, dan kiezen zij nog voor het eerste.
Deprimerend.
Willem Vissers van de Volkskrant had vanochtend ook al zo'n door en door verzuurd stukje. Het is typisch Nederlands, die zelfhaat, die weg-met-ons-mentaliteit gecombineerd met dat zelfgenoegzame gedweep met de 'Hollandse School'. Het is een beetje de 'VOC-mentaliteit' van het voetbaldiscours. Als we Indië nog hadden... geen romantiek maar foute nostalgie.
Werp voor het contrast eens een blik op genuanceerde buitenlandse media als de Engelse kwaliteitskrant The Guardian of de Duitse evenknie de Frankfurter Allgemeine, waarin de prestatie wel op waarde wordt geschat. (En werp trouwens ook eens een blik op het curieuze verslag van de Belgische kwaliteitskrant De Morgen; ...we moeten blijkbaar dood?)

Japan-Colombia (1-4)
Griekenland-Ivoorkust (2-1)
In groep C lijken de kaarten wel geschud: Colombia groepswinnaar, Ivoorkust tweede. Toch zou het ons niks verbazen als die rare Grieken pieken en na twee belabberde vertoningen alsnog de tweede ronde halen, want dat deden ze twee jaar geleden ook al en bovendien staat Karagounis erin, die ongetwijfeld afstamt van Achilles, de grootste Griekse held aller tijden.
Dat de doodgewaande Grieken alsnog uit de as herrijzen ligt voorts voor de hand als we de opstelling bekijken: Lazaros staat erin.
In de eerste helft komt het er nog niet echt uit. Commentator Frank Snoeks ziet dat de zich stierlijk vervelende toeschouwers met de zaklamp-functie van hun telefoons beginnen te klooien. 'Waarom laat de regisseur die lichtjes niet zien?' roept hij uit. Wat denk je zelf, Snoeks. Omdat het dom gedoe is met die smartfoons, natuurlijk. Teletoetergedrag.
Ineens gaat het los. Samaris scoort de 1-0 en even later pegelt de krijger Karagounis keihard op de lat. De 1-1 van B. Wilfried lijkt Ivoorkust te redden, maar in extremis wordt Samaras gevloerd in de zestien. De scheidsrechter wijst naar de stip, tot ongenoegen van Snoeks.
We hadden het blijkbaar de vorige keer toch nog niet helemaal goed begrepen, Snoeks denkt niet dat hij praat voor slechtzienden, hij is zelf slechtziend. Hij zegt dat Samaras zichzelf neerschopt, maar ziet niet dat dit komt doordat zijn been door een Ivoriaan wordt weggemaaid.
Koning die hij is, neemt Samaras de pingel zelf: 2-1!
In Cuiabá leggen de Colombianen opnieuw een imposante vertoning op de mat. Die kunnen weleens verder gaan komen dan de Brazilianen lief is. De Japanners druipen beschaamd af.

WOENSDAG 25 JUNI
Heibel in het Ghanese kamp. De spelers weigeren te trainen en dreigen zelfs met een boycot van de derde wedstrijd als ze geen premies krijgen. Het thuisland stuurt meteen een vliegtuig met drie miljoen dollar cash naar Brazilië. Muntari heeft zijn voor de Ramadan weggegeven biljetten dus al weer terugverdiend; Allah zal trots op 'm zijn.
Het is toch eigenlijk te walgelijk voor woorden hoe die Afrikanen zich hier gedragen. Terwijl de meeste van hun landgenoten nog geen nagel hebben om aan hun gat te krabben en hun sores even hopen te vergeten door de prestaties van hun helden, hangen die doodleuk de decadente patsers uit in Brazilië. Eerder weigerde de Kameroense selectie al naar Brazilië af te reizen uit onvrede over premies. En dan eenmaal in Brazilië er met de pet naar gooien en met elkaar op de vuist gaan.
Deprimerend.

Nigeria-Argentinië (2-3)
Bosnië en Herzegovina-Iran (3-1)
Het forenzen doet ons de eerste zes minuten missen van Nigeria-Argentinië, slechts de eerste zes minuten, maar als de buizen van de tv zijn opgewarmd - figuurlijk gesproken, we gaan soms heus wel met onze tijd mee - staat het al 1-1.
De tribunes in Porto Alegre worden onder meer bevolkt door de nationale selectie van Kenia. Dat land wist zich nog nooit voor een mondiale eindronde te kwalificeren en daarom zijn de spelers door de Keniaanse president Uhuru Kenyatta naar Brazilië gestuurd om de kunst af te kijken. Hopelijk eisen ze er geen premies voor...
De wedstrijd is niet onaardig om te zien, de twee smaakmakers Lionel Messi en Ahmed Musa scoren beiden tweemaal, Rojo maakt de winnende.
Wel vreselijk om te zien is hoe Michael Babatunde zijn arm breekt als hij de bal keihard tegen zich aan geschoten krijgt; je ziet het bot gewoon afbreken in de herhaling.
Argentinië wint dus ook zijn derde wedstrijd, maar overtuigt opnieuw niet erg. Argentinië is Messi, de andere aanvallers maken niks klaar. Higuaín niet, Palacio niet, Koen Agüero niet. De gevaarlijkste is nog Ezequiel Lavezzi, die overigens op briljante wijze laat merken hoe hij over tactische instructies denkt.
Bosnië boekt op het andere veld zijn eerste zege ooit. Iran lijkt na de knappe 0-0 tegen Nigeria en de bijna 0-0 tegen Argentinië doelpuntloos te blijven, maar vlak voor tijd is het de Leeuwardense Iraniër Reza Ghoochannejhad die het net vindt.

Geen VI Oranje vanavond, dat boycotten we even, we hebben al genoeg om over te somberen. Bovendien zit in de NOS-huiskamer Churandy Martina. Daar worden we weer blij van.

Honduras-Zwitserland (0-3)
Ecuador-Frankrijk (0-0)
Het fletse Ecuador moet in Rio de Janeiro winnen van Frankrijk om nog door te gaan maar wordt nooit echt gevaarlijk. Cristhian Noboa loopt een hoofdwond op en krijgt een kek mutsje à la Mohamed Faizel Enait aangemeten. De Fransen zien er dit WK trouwens echt uit als Fransen, met hun getailleerde tricots met knoopjes en hun grijze trainingsjacks die eerder op colbertjes lijken.
Na de gebroken arm van Babatunde komt er nog een gebroken been bij voor Lucas Digne, althans volgens commentator Arno Vermeulen. Dat valt mee, even later loopt ie al weer. Dader Antonio Valencia krijgt wel de rode kaart voor zijn charge.
Björn Kuipers mag in Rio wat aan zijn armspieren werken met het gargantueske elektronische bord: hij is de vierde man.
De gevierde man in Manaus is Xherdan Shaqiri met drie goals. De Zwitsers hebben geen enkele moeite met Honduras, de 0-3 is ruim voldoende om tweede te worden.

DONDERDAG 26 JUNI
De FIFA komt met een uitspraak. De recidiverende rat Luis S. wordt voor vier maanden geschorst. Thuis in Uruguay is hij echter de held. Zelfs de president van het land bemoeit zich ermee: waarom wil de wereld niet inzien dat S. niet voor 'diplomaat, filosoof of automonteur' heeft geleerd? Idioot natuurlijk, maar we zijn vooral geïntrigeerd door dat rijtje. Automonteur is in Uruguay blijkbaar een functie die in hoog aanzien staat?

Verenigde Staten-Duitsland (0-1)
Portugal-Ghana (2-1)
In Recife gooien Duitsland en de VS het niet, zoals gevreesd, op een akkoordje. Thomas Müller scoort zijn vierde: 0-1.
Ghana had nog kans om door te gaan, maar de Ghanezen treden tegen Portugal aan met een gedecimeerd elftal. Muntari en Boateng zijn uit de selectie gezet. Boateng heeft de bondscoach beledigd, Muntari heeft een hoge Ghanese official een klap verkocht. 'Ram me dan!' zal die official hem wel geprovoceerd hebben. Hoe dan ook weer een barmhartige daad van onze Sulley, zo vlak voor de Ramadan; Allah zal trots op 'm zijn.
Portugal wint nog eens. Na opnieuw een paar dotten van kansen om zeep te hebben geholpen schiet C. Ronaldo eindelijk raak.
We zien deze wedstrijd overigens voor het eerst dat bij een vrije trap het muurtje de spuitbusstreep negeert. Het gaat dan ook om een rijtje Portugese gefrustreerden en een bleue arbiter uit Bahrein, dus dan zijn de gezagsverhoudingen ook rap zoek.

Zuid-Korea-België (0-1)
Algerije-Rusland (1-1)
In afwaswaterpoule H schrijven de Algerijnen, vanuit de NOS-huiskamer hartstochtelijk gesteund door Hakim Traïdia, ooit uit Algerije naar Sesamstraat geëmigreerd, geschiedenis door de tweede ronde te bereiken ten koste van de opnieuw kleurloze Russen.
Op het andere veld slepen de Belgen, voor de derde keer uiterst moeizaam, hun derde zege uit het vuur. Steven Defour voegt zich in het rijtje botbrekers dat deze derde speelronde beheerste: na de Kroaat Rebić, Marchisio en Valencia krijgt ook hij direct rood voor een zieke stamp op een scheenbeen.

Milow, om duistere redenen door de NOS als Rode Duivels-kenner binnengehaald, doet de achtste finale en de kwartfinale af als een formaliteit en begint alvast de halve finale voor te beschouwen.
Nou, we zullen eens zien.
Nu eerst een dagje rust en dan begint het zenuwslopende knock-out-circus.

[WK 2014]: Kroniek (III)

DONDERDAG 19 JUNI
Goed nieuws: Bruno Martins Indi heeft gisteren tegen Australië slechts een lichte hersenschudding opgelopen. Inmiddels is hij ook internationaal uitgegroeid tot een cultheld, door z'n schoenpoetsactie, door z'n priemende blik naar Diego Costa, en natuurlijk gewoon door z'n verschijning an sich. Hij kan zomaar uitgroeien tot de Mario Balotelli van 2014. Iemand heeft zijn hoofd zelfs al op het lijf van Mario gefotoshopt: Bruno Balotelli.

Colombia-Ivoorkust (2-1)
Na de drooghuiler Neymar junior zien we vandaag echte tranen van ontroering om het nationale volkslied bij de Ivoriaan Serey Die.
De eerste helft is vervolgens ook om te huilen.
Tegen Japan viel Didier Drogba in de 60ste minuut in voor Ivoorkust bij een 0-1 achterstand, waarna het drie minuten later al 2-1 stond. Dat zou allemaal de impact van Drogba zijn. Ook nu komt hij er in de 60ste minuut in en ook nu zorgt hij voor de ommekeer: in mum van tijd staat Ivoorkust met 2-0 achter. Maar nu heeft het zeker niets met Drogba te maken?
Na de 1-0 dansen de Colombianen weer als zwakzinnigen.
Een blunder leidt de 2-0 in. De blunderaar is Serey Die. We huilen een traantje mee.

Wil Genee laat aansluitend bij VI Oranje weten dat Serey Die huilde omdat zijn vader vandaag is overleden. Dat zet het weer in een ander perspectief.
Bij de NOS zit Vincent Bijlo. Bijlo's favoriete speler is zeker Daley Blind?

Uruguay-Engeland (2-1)
Om negen uur een echte zespuntenwedstrijd. Twee topploegen die hun eerste duel hebben verloren en nu móeten winnen, dat belooft een onvervalste kraker te worden. En dat wordt het ook. Het is spannend, het is sensationeel, het is slecht.
Luis Suárez, hersteld van een knieblessure, smeert zijn Liverpool-teamgenoot Gerrard bijna geel aan. Dat zou de eerste keer zijn geweest dat Suárez iemand een oor aan naait.
Even later kopt hij Uruguay op voorsprong, maar Wayne Rooney brengt de Engelsen laat langszij. Toch is het opnieuw Suárez die Uruguay alsnog de winst bezorgt na een ongelukkig getimede kopbal van Gerrard.
De Engelsen, met vijf Liverpool-spelers in de basis, proberen nog verwoed door de Uruguayaanse muur te breken, maar niemand komt langs de dreumes Egidio Arévalo, de Angelo Cijntje van Uruguay.
Suárez, gewisseld, gaat intussen op de bank homo-erotisch zitten doen met Diego Perez.
Engeland uitgeschakeld, eeuwig zonde.

Geen NOS-huiskamer in de late avond door een storing. Het hondje Messi zal de kabels wel hebben doorgebeten.
Genee laat op de andere zender weten dat de vader van Serey Die reeds in 2004 is overleden. Dat zet het weer in een ander perspectief.

Japan-Griekenland (0-0)
We willen alles zien, zeker de nachtelijke wedstrijden, omdat een WK nu eenmaal een bijzonder gebeuren is, maar we moeten morgenvroeg, net als vanochtend trouwens, weer om zes uur op, dus als die wedstrijden nou van dien aard waren dat je dan met goed fatsoen kunt zeggen: die had ik niet willen missen... Maar neen, de nachtwedstrijden zijn vaak de saaiste van de dag. Ook Japan en Griekenland geven niet thuis.
(Overigens wil dit niet zeggen dat we tot nu toe ook echt alles hebben gezien. Vooral de wedstrijden van zes uur sneuvelen soms deels of geheel onder randzaken als werk en privé.
We doen hier veel op verbeeldingskracht en intuïtie.)
Commentator Frank Snoeks blijft stof leveren voor deze kronieken. In Japan doen ze aan 'samoerai-worstelen', Griekenland zou de 'Europees kampioen van 2007' zijn, en hij denkt dat Japanners anno 2014 nog steeds gedwee in de pas lopen en nooit een schwalbe maken of om een kaart zeuren.
Hij is ook ziek, Snoeks. Op een gegeven moment bulderhoest hij er een halve long uit.
Griekenland is ideeënloos. Een van de Grieken heet Fetfatzidis. Toch is hij niet twee keer zo dik als de rest.
Japan is geen schim meer van de vlot tikkende ploeg die eind 2013 Nederland (2-2) en België (3-2 winst) zoekspeelde.
0-0.
Snoeks hoest er nog maar eens een stuk long uit.

VRIJDAG 20 JUNI

Italië-Costa Rica (0-1)
In het snikhete Recife zorgt Costa Rica opnieuw voor een stunt. Joel Campbell verdient een penalty maar krijgt die niet, waarna Pinto helemaal gek wordt. Een Jose Mourinho van Zuid-Amerika die naam waardig. Even later wordt het toch 0-1; Ruiz kopt vlak voor rust knap raak.
De Italianen spelen zeer matig. Chiellini is doodmoe, Balotelli balorig, invaller Insigne doet alles fout. Costa Rica geeft het niet meer weg.
Het verhaal 'Costa Rica 2014' begint langzamerhand op een sprookje te lijken, à la Griekenland 2004. Of 2007, zou Frank Snoeks zeggen.

De NOS heeft Ivo Niehe te gast in de huiskamer. Omdat hij als enige Nederlander een woordje Frans spreekt? Zijn analyse is overigens geen belachelijk groot succes.

Zwitserland-Frankrijk (2-5)
Ik denk ontdekt te hebben wat het nu is met Frank Snoeks. Vincent Bijlo heeft mij de ogen geopend. Frank is wijsgemaakt dat NOS niet Nederlandse Omroep Stichting betekent maar Nederlandse Omroep voor Slechtzienden. Hij denkt dat hij verslag doet voor de mensen die het licht in hun ogen moeten missen, daarom praat hij zo veel.
Hij wordt vanavond bij het zeveren steeds afgeleid door doelpunten. Zonder Pogba rollen de Fransen de Zwitsers op: 2-5.

Honduras-Ecuador (1-2)
Honduras-Ecuador! Wat een affiche, mensen. Daar kunnen we in principe niet voor opblijven. Maar omdat we vandaag niet kunnen in plaats van niet willen slapen, kijken we toch maar gewoon vanaf het bankje.
De sfeer is geweldig in het knusse stadion van Curitiba, waar het publiek er lekker dicht op zit. Hondurezen en Ecuadoranen maken er gezamenlijk een feestje van.
Op het veld is het allemaal wat minder feestelijk. Veel gezwoeg, veel gedraaf, veel gestuntel ook. Honduras moest voor de 38ste minuut scoren om niet het record doelpuntloosheid van Bolivia over te nemen, dus er rustte grote druk op de schouders van Carlo & Jerry. Maar het lukt: Carlo Costly pegelt op technisch knappe wijze in de 31ste minuut de 1-0 binnen. Ecuador sleept helaas nog de zege binnen.

ZATERDAG 21 JUNI

Argentinië-Iran (1-0)
Iran. De man mag er alles en de vrouw niets. Het is een meesterwerk van gerechtigheid.*
En diervriendelijk zijn ze er ook al. Vooraf werd aangekondigd dat de aanvoerder van Iran een 'bal met 32 bedreigde diersoorten' aan de aanvoerder van Argentinië zou geven. De WK-mascotte, Fuleco, is trouwens ook een bedreigde diersoort. Hij is een zogenaamd 'driebandgordeldier'.
Tja, was het dan niet logischer geweest om Fuleco de mascotte van het WK driebanden te maken? Dick Jaspers met een gordeldier op z'n giletje.
In Iran heet Iran 'Team Melli'. Tegenstander Team Messi neemt het erg licht op tegen de Melli's. Die weren zich bovendien kranig en halen met 0-0 de rust. Commentator Frank Wielaard houdt niet op over hoe aantrekkelijk de Iraanse keeper volgens de Iraniërs is.
De tweede helft ontwikkelt zich gaandeweg tot een meesterlijk schouwspel, met de dappere Iraniërs als helden.
Ze houden stand en krijgen zelfs kansen op meer. De scheids speelt een dubieuze rol, want hij schiet tot twee keer toe de bal weg voor de voeten van een opstomende Iraniër. Dejagah wordt een glaszuivere penalty onthouden. Hij wordt helemaal gek en lijkt de scheids in een heupzwaai te willen nemen. Hij krijgt hiervoor géén kaart, wat dan weer voor de scheidsrechter pleit.
Er volgen meer kansen, met zelfs een reuzekans voor Reza Ghoochannejhad, die volgens Wielaard volgens de Iraniërs ook een mooie jongen is.
Argentinië bakt er helemaal niks van. Dieptepunt is de invalbeurt van Palacio, die net een euro tekort kwam bij de kapper.
Zo lijkt Iran in dit epische gevecht op weg naar een stunt van Trinidad en Tobago-achtige proporties. Maar in blessuretijd is het de vermaledijde Messi die de Argentijnen toch nog de volle winst bezorgt. Anti-climax.

Duitsland-Ghana (2-2)
De Ghanezen zitten voorafgaand aan de wedstrijd in de kleedkamer als de telefoon gaat. De president belt in. Hij draagt de spelers op de eer van hun land te verdedigen.
Ghana is vervolgens 90 minuten lang een razende tornado. Ze rennen zich de longen uit het lijf en proberen het met afstandsschoten van 80 meter, vooral Muntari en de broers Ayew. Die Muntari is sowieso een raar figuur, met z'n broek op half zeven en een blik in z'n ogen of hij vooraf nog een paar puntjes van het witte poeder naar binnen heeft gewerkt.
Toch is het Duitsland dat na rust als eerste scoort. Götze kopt als een meisje met z'n ogen dicht. Tegen z'n knie aan. Waarna de bal in het doel rolt. Duitsers...
Gelukkig zetten de energieke Ghanezen het snel recht via A. Ayew en Gyan. Na de 1-2 gaan ze collectief swingen. Dat is tenminste een dans! Daaraan kunnen die Colombianen nog een puntje snuiven zuigen.
Het wordt toch nog gelijk, nota bene door de oude Klose, die nu met Ronaldo - de echte, niet die dameskapper - WK-topscorer aller tijden is. Klose gooit er een salto uit en scheurt bijkans beide achillespezen af.
Löw trapt nog een bal het veld in als Ghana, jagend op de 2-3, wil ingooien. Waarom wordt hier niet tegen opgetreden?

Even uitblazen na twee heerlijke duels.
Twee jaar geleden protesteerde ik rondom het EK tegen de wave, die ik toen zeer treffend de 'sloomste aller TIFO-acties' noemde. Vanavond krijg ik steun van Wim Kieft, alias Wim Wakkie, die bij VI Oranje de wave krachtig verwerpt.
We hebben sowieso veel gemeen, Wim en ik, zo blijkt uit het boek Kieft. Gevlucht uit de afkickkliniek en op weg naar Amsterdam, stapte Wim ooit uit op station 's-Hertogenbosch om een fles wijn te kopen en die meteen soldaat te maken. Ik kom ook vaak op station 's-Hertogenbosch.

Nigeria-Bosnië en Herzegovina (1-0)
Twee fantastische wedstrijden hebben we al gezien vanavond. In het merkwaardige playmobile-stadion van Cuiabá mogen Nigeria en Bosnië proberen daar drie van te maken. Dat lukt niet echt.
Nigeria komt na een halfuur op 1-0 en leunt in het vervolg achteruit.
Rond Argentinië-Iran waren er protesten van joden tegen het antisemitische Iran. Ze hadden misschien ook een delegatie naar Cuiabá kunnen sturen, want bij Nigeria speelt een O'nazi.
Bosnië ontbeert creativiteit, Nigeria houdt gemakkelijk stand, al raakt Dzeko nog de paal in de slotseconde.
Het publiek zet de wave in. Eikels.

ZONDAG 22 JUNI

België-Rusland (1-0)
Marc Wilmots zei: ik ben het met Zoggel eens, het waren geen gouden wissels, ik was met de verkeerde opstelling begonnen. Fellaini en Mertens, invallers tegen Algerije, staan nu tegen Rusland in de basis, ten koste van Dembele en Chadli.
Vertonghen had rood moeten hebben, zeiden we, en ook daar is Wilmots het mee eens, want ook Jan moet nu toekijken, ten koste van Vermaelen.
België begint sterk, maar weet niet te scoren. Het komt goed weg als Alderweireld de voet van Kanunnikov boven de bal wegmaait. Honderd procent strafschop, maar scheidsrechter Felix Brych ziet het niet.
In de tweede helft zakken de Belgen ver weg, tot een bedenkelijk niveau. Rusland weet ondanks een veldoverwicht niet te profiteren, voornamelijk omdat het gewoon niet zo goed kan voetballen. Kort voor tijd valt de goal, zoals zo vaak, aan de andere kant: 1-0.
Twee wedstrijden gespeeld, twee keer een wanprestatie, toch zes punten. België is het Ajax van dit WK aan het worden: bedroevend spelen en aan het eind van het liedje toch weer met de volle buit ervandoor. Dat wordt een wereldtitel.

Zuid-Korea-Algerije (2-4)
'Wat verwacht je van Algerije-Zuid-Korea', vroeg Genee. 'Helemaal niks', antwoordde Gijp, niet ten onrechte. Poule H is dan ook de Mickey Mouse-poule van dit WK, met al die zwakke landen onder België.
Toch is deze pot zeer vermakelijk. De Algerijnen gooien alle schroom van zich af en lopen uit naar 0-3. Na rust kan het zomaar 3-3 worden, maar Algerije brengt met een vierde treffer Korea de genadeslag toe.
Van matige ploegen die gewoon fris en unverfroren ten strijde trekken valt meer te genieten dan van menig favoriet of kanshebber die met angsthazenvoetbal op de nul speelt.

Verenigde Staten-Portugal (2-2)
De allerlaatste nachtwedstrijd alweer. Vanaf morgen wordt er alleen nog om 18.00 en 22.00 uur afgetrapt. Nani zet Portugal al vroeg op voorsprong, maar de Joenaaited Steets vecht zich zoals altijd puur op karakter, dreadlock Kyle Beckerman voorop, terug in de wedstrijd.
Als Dempsey de VS tien minuten voor tijd zelfs op 2-1 buikt, is de uitschakeling van Portugal nabij. C. Ronaldo komt niet verder dan een paar afzwaaiers. Nani schiet net over en wordt de huid vol gescholden door C.
De laatste nachtwedstrijd wordt maximaal benut, want Varela kopt in de laatste seconde, zo rond 01.55 uur, toch nog de 2-2 tegen de touwen. Alles is nog open in deze groep.

Morgen begint voor Nederland ook het WK Literatuur (speelschema), met Nederland-Chili, Herman Koch tegen Roberto Bolaño. Hup Herman!

[WK 2014]: Kroniek (II)

ZONDAG 15 JUNI
De Nederlandse coach is uit, de Colombiaanse coach is in. Dit WK geen Dickie, Don Leo en Guus Hiddink, maar drie heren die van de voetbaltrainer het op een na belangrijkste exportproduct van Colombia maken. Gisteren hadden we al Pinto (Costa Rica), vandaag zijn Suárez (Honduras) en Rueda (Ecuador) aan de beurt.

Zwitserland-Ecuador (2-1)
Commentator Frank Wielaard noemt rechtsback Paredes van Ecuador een 'slager'. Als Paredes de slager is, dan is zijn Zwitserse evenknie Stephan Lichtsteiner het paard. Bij zijn club Juventus hebben we hem nog nooit iets goeds zien doen en ook nu draaft hij blinder naar voren dan Stijn Vreven in zijn hoogtijdagen.
De Zwitsers en de Ecuadoranen lijken in het Estadio Nacional van Brasília voor het eerste gelijkspel van dit WK te gaan zorgen, maar diep in blessuretijd verschijnt Ecuador toch nog voor open doel na een mooie counter... om die vervolgens te verprutsen waarna uit de counter-counter de Zwitsers de winnende maken.
In a Brasília minute, everything can change.

Elk jaar is het weer slikken voor de voetbalromanticus als hij ziet welke verderfelijke nieuwlichterijen en moderne smakeloosheden nu weer op de vleugels van de immorele commercie de edele sport zijn komen bevuilen.
De klassieke zwarte kicksen zijn allang verdrongen door schoeisel in de krankzinnigste kleuren, maar het kan blijkbaar nog gekker. De nieuwste trend is een linker- en een rechterschoen in een verschillende kleur.
Gelukkig is er bij VI Oranje Jan Boskamp voor de nodige relativering: 'Als mijn kleinkind zulke schoenen zou dragen hoef ik hem nooit meer te zien.'

Frankrijk-Honduras (3-0)
Het tweede duel in groep E wordt de wedstrijd van de technologie. Van de falende technologie welteverstaan. Eerst weigert de geluidsinstallatie dienst als de Marseillaise en het Tu bandera es un lampo de cielo door het stadion moeten galmen. En even later zorgt de doellijntechnologie voor verwarring door eerst 'no goal' aan te geven en daarna 'goal'.
Commentator Arno Vermeulen mist deel twee van de mededeling en roept nog minutenlang dat de 2-0 van Frankrijk niet over de lijn was.
Fratsen breken de Fransen steevast op, maar Didier Deschamps lijkt de zaak dit keer eindelijk onder controle te hebben. Prompt gooit de nieuwe ster Paul Pogba alsnog bijna roet in het eten door opzichtig na te trappen, maar hij ontsnapt met slechts geel. Ook het slachtoffer Wilson Palacios ontvangt gek genoeg een gele prent. Even later krijgt hij na een duw, op nota bene Pogba, ook zijn tweede gele kaart en kan hij inrukken.
De Hondurezen beperken zich in het vervolg tot schoppen, wat ook wel eens aardig is om te zien.

Argentinië-Bosnië en Herzegovina (2-1)
Waardeloze pot. De Argentijnen komen al snel op voorsprong na een lullige eigen goal en geloven het verder wel.
Commentator Jeroen Grueter is net bezig aan een minutenlange monoloog waarin Lionel Messi zo'n beetje definitief wordt afgeschreven als de vlo er een solo uit gooit: 2-0. Grueter had overigens recht van spreken, want Messi doet verder niets goed en staat met een houding van zie-g-'t te maken een beetje te lummelen. Zelfs in het hondje Messi in de NOS-huiskamer zit meer leven.
De Bosnische bondscoach is wel een koning trouwens. Safet Susic staat negentig minuten lang hoofdschuddend langs de zijlijn.
De debuterende Bosniërs hebben dan ook veel te veel ontzag voor hun gereputeerde tegenstander. Haris Medunjanin maakt het het bontst door meteen na het laatste fluitsignaal een sprint te trekken in de richting van Messi om om diens shirtje te bedelen. Respect is goed, ontzag is funest.

MAANDAG 16 JUNI
Haris Medunjanin verdedigt zich de volgende ochtend met verve tegen de kritiek op zijn actie: 'Messi vroeg om míjn shirt.'

Duitsland-Portugal (4-0)
Nederland is na vrijdag the talk of the town, maar natuurlijk moeten de Duitsers ook weer een deel van de taart hebben.
Mario Götze, die met het babyroze meisjesgezicht, gaat gewillig naar de grond als er een Portugees aan hem gaat hangen. Thomas Müller, die met het gekwelde mijnwerkersgezicht, scoort de 1-0.
Als de kloothommel Hummels de Duitsers op 2-0 heeft gekopt en de volbloed psychopaat Pepe zich weer eens heeft laten gaan en met rood kan inrukken, is het gebeurd met Portugal. 4-0 wordt het. Angela Merkel, 'außerordentliche Führerin' van Europa (aldus Obama), brengt een heilsdronk uit op de Sieg.

Iran-Nigeria (0-0)
Na twaalf duels met een winnaar en een verliezer kunnen we maandagavond laat dan eindelijk het eerste gelijkspel optekenen. En meteen ook maar de eerste 0-0.
Het is zeer armoedig wat Iran en Nigeria de kijkers voorschotelen.
Carlos Queiroz, bondscoach van Iran, draagt subtiel een dun gouden kettinkje onder zijn strakke witte overhemd. Stephen Keshi, bondscoach van Nigeria, draagt een enorme keycord over zijn flodderige trainingspak.
Niet dat ik daar verder iets mee wil zeggen.

Het is hockeymeisjesavond bij de praatprogramma's. Kim Lammers en Maartje Paumen in de NOS-huiskamer, Fatima Moreira de Melo bij VI Oranje. Geen van drieën heeft iets zinnigs te melden. Wáár, ik herhaal: wáár is Piet de Visser?

Ghana-Verenigde Staten (1-2)
In het merkwaardige stadion van Natal, een soort werf of hangar, compleet met laad-en-losplatforms in de hoeken, treden de Ghanezen in hun sportbeha's aan tegen de Amerikanen in hun mooie klassieke shirts.
Net als zijn Nigeriaanse collega Keshi draagt ook James Appiah, bondscoach van Ghana, een gigantische keycord. Blijkbaar denken die Afrikaanse trainers dat als niet duidelijk zichtbaar is dat ze echt de trainer zijn, ze onmiddellijk onverbiddelijk van het terrein zullen worden verwijderd.
Frank 'free kick' Snoeks laat weten dat de Ghanese media het hoofd van Appiah al bij voorbaat op het hakblok hebben gelegd en dat alleen wereldkampioen worden hem van de valbijl kan redden.
Na 30 seconden staat het al 0-1. Amerika leidt. Appiah lijdt.
Asamoah Gyan is naar de kapper geweest; hij heeft aan de ene kant het getal '3' laten coupedesoleilen, en aan de andere kant een vreemd symbooltje. Waarschijnlijk het internationale teken voor 'totaalmalloot'.
We zijn weer de nacht in gegaan, maar een enerverende tweede helft houdt ons wakker. Ghana speelt praktisch zonder middenvelders zodat het veld erg lang wordt gemaakt en het spel op en neer golft.
Uitgerekend Gyan staat met een subtiel hakje aan de basis van de 1-1, maar de Amerikanen winnen alsnog.
Arme Appiah, hij wordt nu zeker geëxecuteerd.

DINSDAG 17 JUNI

België-Algerije (2-1)
In een kroeg. Op een verjaardag. Bij een barbecue. Gewoon thuis op de bank. Het WK volgen we deze zomer op allerhande locaties. België-Algerije heeft de primeur deels te worden aanschouwd op NS-station Breda. Oorzaak: een 'defecte bovenleiding'.
Het probleem met de NS is dat de leiding daar boven al jaren niet functioneert.
Er zijn bussen besteld. Dat duurt wel even.
Het staat 0-1 bij rust door een penalty. Veroorzaakt door Vertonghen, wat altijd mooi is. Helaas geen rood voor die veramsterdamsde volksmenner, maar wat niet is kan nog komen.
België ploetert.
De bussen zijn er na een half uur nog niet.
Invaller Fellaini kopt met buitenkant boerenkool onverwachts toch de gelijkmaker tegen de touwen.
Er staan buiten inmiddels driehonderd mensen te wachten. Er komt 1 bus. Hartverscheurende taferelen.
Tien minuten voor tijd counteren de Belgen alsnog naar de winst met een goal van tweede invaller Mertens. Twee gouden wissels van Wilmots, is de teneur, maar je kunt natuurlijk met evenveel recht zeggen dat Wilmots gewoon met de verkeerde opstelling is begonnen.
Er komen meer bussen. Ik weet me er in eentje naar binnen te ellebogen maar word er weer uitgejaagd omdat je er niet in mag staan.
Weer buiten schijt er een vogel op mijn nette jasje.
Het blijft bij 2-1.

Brazilië-Mexico (0-0)
Van dat theatrale gedoe van die Brazilianen voor de aftrap worden we een beetje Wim Kieft (d.w.z. moe). Neymar junior doet alsof hij moet huilen om het volkslied, de armoedige aansteller. En de hele wedstrijd door blijft hij janken.
Commentator Jeroen Elshoff zegt in tegenstelling tot collega Jan Roelfs geen 'Fredsch', maar gewoon Fred. Daarmee is commentator João Elshoff een held.
Na Hulk en Fred komen na rust ook Bernard en Jô erin. Zou Scolari ook nog een Harry en een Tinus achter de hand hebben?
Brazilië kan opnieuw niet overtuigen. Hebben we vorig jaar bij de Confederations Cup wel naar dit Brazilië gekeken? Van de flitsende machine van toen is een pruttelend apparaatje overgebleven. Wel moet gezegd dat Mexico met hart en ziel speelt.
Thiago Silva, de 'shemale' van Brazilië (Joey Barton), ontsnapt aan rood. De Mexicanen hebben een geweldige keeper en draaien de Brazilianen de duimschroeven aan. Ze verdienen te winnen, maar het blijft helaas bij 0-0.

Rusland-Zuid-Korea (1-1)
Brazilië en Mexico hebben er inmiddels al twee duels op zitten, maar Rusland en Korea moeten nog beginnen aan hun toernooi. Allemaal om de commercie natuurlijk, het thuisland moet op prime time, de mindere goden kunnen de nacht in.
Net als zondagnacht is ook deze after midnight niet om aan te zien.
Gelukkig is er als remedie tegen het gapen nog wat tragiek voorhanden om ons aan te vergapen: de arme Akinfejev blundert opzichtig bij de 0-1.

WOENSDAG 18 JUNI

Australië-Nederland (2-3)
Uitentreuren riepen de Oranjespelers na de galactische tweede helft tegen Spanje dat het pas de eerste 3 punten waren, dat er nog niets bereikt was en dat de focus op Australië moest. En toch wisten we zeker dat die tweede wedstrijd lastig zou worden omdat onderschatting en gemakzucht onwillekeurig toch in de hoofden zouden gaan zitten.
En zo geschiedt.
Het spel is niet om aan te gluren, de Aussies spelen voortreffelijke pressie, alle passes van achteruit worden in de voeten van de tegenstander geschoven. Het is weer de individuele wereldklasse (Robben) die het verschil lijkt te maken, maar de herhaling is nog niet afgelopen of het is alweer gelijk. Een prachtige pegel van Tim Cahill, applaus voor deze koning.
De koning en de koningin zitten ook op de tribune. Ze zien tot hun afgrijzen dat de Algerijnse referee naar de stip wijst als de bal tegen Janmaats arm wordt geschoten. Er is het hele toernooi nog geen penalty gemist, en ook nu is het raak: 2-1. Invaller Depay zet alles toch nog recht met een subtiele assist en een effectvol schot: 2-3. Gouden wissel van Van Gaal! Ja, ja.

Spanje-Chili (0-2)
Nederland ging er twee jaar geleden hard en onafwendbaar af met een drievoudige zeperd. Ooit moest de onaantastbare Spanjaarden hetzelfde overkomen en dit jaar lijkt het al zo ver.
Xavi en Piqué zijn naar de bank verwezen, Casillas en Costa krijgen een herkansing maar falen opnieuw. Na het demasqué tegen Oranje komt Spanje ook tegen de dartelende Chilenen schromelijk tekort: 0-2.
De Chileense coach Sampaoli geeft 90 minuten lang het begrip 'ijsberen' een nieuwe lading, Arno Vermeulen vestigt intussen een nieuw wereldrecord verkeerde naam noemen.
Oranje zal ongetwijfeld tegen Brazilië moeten in de achtste finale, want deze Chilenen zijn zo vief en zo vlijtig dat we daar maandag geen schijn van kans tegen maken.

Johan Derksen slaagt er na elven bij VI Oranje in genoeg beledigingen aan het adres van Frans Bauer toe te voegen dat zelfs de eeuwige positivo Frans Bauer geen polonaise meer met 'm wil lopen.
Frans is er zelf niet minder vrolijk om. 'Ik wil springen met mijn skippybal! Lekker skippen, totdat ik val!'

Kameroen-Kroatië (0-4)
We sluiten af met een allitererend affiche.
Stéphane M'bia, saluerende soldaat van Sevilla, viel ons tegen Mexico al in positieve zin op met twee grotesk theatrale schwalbes, en tegen Kroatië gaat hij er vrolijk mee door.
Enoh maakt na negenentwintig minuten een gelekaartwaardige overtreding, maar scheidsrechter Proença houdt de kaart helaas op zak. Song - niet Chong-gug maar Alex - krijgt wel een kaart, rood zelfs, wegens een klap, oftewel een vriendschappelijk schouderklopje op z'n Kameroens.
De Kroaten walsen over Kameroen heen: 0-4.
Danny Nounkeu, die we uit de Champions League kennen als de ploeggenoot van Wesley Sneijder met het perfect bolvormige hoofd, valt in maar kan er ook niks meer aan doen.
Assou-Ekotto deelt nog een kopstoot uit. Aan zijn eigen ploeggenoot... 'Kameroen is geen team', orakelt Jan Roelfs. Nee, het zijn allemaal republiekjes. Bananenrepubliekjes.
We zouden willen zeggen: bondscoach Volker Finke is deze weken twintig jaar ouder geworden, maar dan zou hij 115 zijn of zo.

De NOS zendt na tweeën nog een samenvattinkje van Australië-Nederland uit met commentaar van Jack van Gelder. We zien Vlaar weer intimiderend reageren op de schwalbe van Matthew Leckie.
'Nederland denkt: het leckie is boven', zegt Jack.
Er komen ook nog beelden binnen van na afloop van Kameroen-Kroatië. Webo en Rakitic wisselen niet van shirtje maar van broekje.
Men gaat rare dingen horen en zien als men 's nachts niet slaapt.