De banaan in de werkelijkheid
hoe zwart was mijn dal?
de brandschatter van het galgenmaal -
ik pompte ijzer, ik oogstte staal
- je bent kwaadaardig!
ze vindt me aardig...
- je bent zwaarmoedig!
ze vindt me moedig...
- je ssst me te veel!
maar ik poog, ik poog elke dag!
(ik ssst, ik ssste, ik heb gessst)
een spons valt op de tegelvloer
in spitse scherven uiteen;
vleugel lam, ik kerker pennen, er
kruipen muizen in nissen van mijn zijn;
is visserslatijn een dode taal?
wenk voor een zin:
david hume die een partijtje biljart speelt
zaterdag 12 april 2008
donderdag 10 april 2008
Pensées van Blaise Nkufo
De VI-rubriek 'Leven zonder voetbal' is altijd erg interessant. Markante personen uit het wereldje doen een boekje open over hun persoonlijke voorkeuren en ideeën. Blaise Nkufo heb ik altijd uitermate geschikt gevonden voor deze rubriek. Afgelopen woensdag was het zover: de filosoof, schaker en goaltjesdief was aan de beurt. Een bloemlezing.Televisie Ik kijk graag naar zenders als Discovery Channel en National Geographic. Daar worden zaken als technologie en allerlei levensvormen behandeld. Je bent nooit te oud om te leren.
Boek/schrijver Ik hou van al mijn boeken en lees veel Afrikaanse literatuur. Een van mijn favorieten heet Désir d'Afrique, geschreven door Boniface Mongo-Mbousa (bestel). Wanneer ik kan, lees ik. Een van de sleutels naar geestelijke onafhankelijkheid.
Politiek We hebben een zwaar bestaan en het is goed te weten wat er zich allemaal in de wereld afspeelt. Politici hebben een bepaalde verantwoordelijkheid, maar dat geldt eigenlijk voor iedereen. Ik kan me voorstellen hoe moeilijk het is voor jongeren in deze tijd op te groeien. Vanaf het moment dat je wordt geboren staat vast dat je een opleiding moet volgen, geld moet verdienen en relaties moet onderhouden met vrienden, geliefden en familie; een struggle. De lijn tussen goed en slecht is flinterdun. Het belangrijkste is naar jezelf luisteren en niet naar de meningen van derden. Aan de andere kant leer je van gesprekken met verschillende soorten mensen. De vele problemen met de Marokkaanse gemeenschap in Nederland vallen mij op, evenals het feit dat Ayaan Hirsi Ali nu in Frankrijk woont.
Geen voetballer, dan... Ooit zou ik graag een eigen onderneming beginnen, gespecialiseerd in de im- en export tussen Afrika en Europa. Van wat voor producten weet ik nog niet precies. [...]
Leven na de dood Mocht het daadwerkelijk bestaan, dan hoop ik niet opnieuw geboren te worden. Ik wil geen tweede kans. Natuurlijk zijn er zaken waar ik spijt van heb, maar het verleden moet je laten rusten. Hoe je ook leeft, je lééft.
Kwaad om Racisme en pedofilie. [...]
Meest opmerkelijke nieuwsfeit Sla een krant open en je leest over de slechte wereldeconomie. Zoiets baart me enigszins zorgen. Hopelijk verbetert het, helemáál met het oog op mijn plannen voor een eigen bedrijf.
En wederom slaagt Blaise er niet in een filosoof te noemen. Maar niettemin: wat een koning. Tijd voor een aforismenbundel.
dinsdag 8 april 2008
Encyclopedie van de Somberheid (0)
0. Inleiding
Bij tijd en wijlen ben ik somber. Dan zie ik de toekomst vooral als een vage donkerte, dan zie ik de wereld als een uit de hand gelopen grap. Of ik voel meer dan anders de zinloosheid van alles en kijk naar de wereld met een droeviger gelaat dan normaal het geval is. En toch hoeft niemand zich dan zorgen te maken over mij. Somberheid moet namelijk nadrukkelijk onderscheiden worden van depressiviteit. En van lethargie. Ik waag zelfs te beweren dat somberheid een mooie, waardevolle stemming is. Recentelijk heb ik er eens over nagedacht en heb bedacht waarom dat zo is: er hangt niets vanaf. Somber is men niet 'om iets'. Niet vanwege een concrete situatie, een concreet probleem, of een concreet persoon. Somberheid is voor mij een meer algemene existentiële stemming. In sombere stemming ben ik me net even wat bewuster van de zinloosheid, van de toevalligheid van de aaneenschakeling van gebeurtenissen en non-gebeurtenissen die hebben geresulteerd in het hier en nu. Somberheid verschaft inzicht. Somberheid, hoe paradoxaal het wellicht ook mag klinken, laat me meer genieten. Van de natuur, van literatuur, van muziek. Somberheid mag samenhangen met pessimisme. Maar pessimisme komt dikwijls overeen met realisme.
Bovenstaande heeft mij ertoe gebracht het fenomeen 'somberheid' eens wat nader te beschouwen. In deze rubriek, met de enigszins pretentieuze titel Encyclopedie van de Somberheid, zal ik in korte, willekeurig gerangschikte hoofdstukjes steeds een aspect van de somberheid aan de orde stellen. Een gewaagd idee, maar een recente gebeurtenis heeft mij extra gemotiveerd. Uit een door vage buikklachten ingegeven buikecho is gebleken dat ik een flinke bult op mijn milt heb, een zgn. 'bijmilt' (kan geen kwaad). Nu ontdekte ik tot mijn niet geringe verbazing dat de milt van oudsher als 'de zetel der zwaarmoedigheid' wordt beschouwd. Een synoniem is 'spleen' en laat dat nou net ook een literair begrip zijn waarmee romantische somberheid wordt aangeduid. Dit kan geen toeval zijn...
Bij tijd en wijlen ben ik somber. Dan zie ik de toekomst vooral als een vage donkerte, dan zie ik de wereld als een uit de hand gelopen grap. Of ik voel meer dan anders de zinloosheid van alles en kijk naar de wereld met een droeviger gelaat dan normaal het geval is. En toch hoeft niemand zich dan zorgen te maken over mij. Somberheid moet namelijk nadrukkelijk onderscheiden worden van depressiviteit. En van lethargie. Ik waag zelfs te beweren dat somberheid een mooie, waardevolle stemming is. Recentelijk heb ik er eens over nagedacht en heb bedacht waarom dat zo is: er hangt niets vanaf. Somber is men niet 'om iets'. Niet vanwege een concrete situatie, een concreet probleem, of een concreet persoon. Somberheid is voor mij een meer algemene existentiële stemming. In sombere stemming ben ik me net even wat bewuster van de zinloosheid, van de toevalligheid van de aaneenschakeling van gebeurtenissen en non-gebeurtenissen die hebben geresulteerd in het hier en nu. Somberheid verschaft inzicht. Somberheid, hoe paradoxaal het wellicht ook mag klinken, laat me meer genieten. Van de natuur, van literatuur, van muziek. Somberheid mag samenhangen met pessimisme. Maar pessimisme komt dikwijls overeen met realisme.
Bovenstaande heeft mij ertoe gebracht het fenomeen 'somberheid' eens wat nader te beschouwen. In deze rubriek, met de enigszins pretentieuze titel Encyclopedie van de Somberheid, zal ik in korte, willekeurig gerangschikte hoofdstukjes steeds een aspect van de somberheid aan de orde stellen. Een gewaagd idee, maar een recente gebeurtenis heeft mij extra gemotiveerd. Uit een door vage buikklachten ingegeven buikecho is gebleken dat ik een flinke bult op mijn milt heb, een zgn. 'bijmilt' (kan geen kwaad). Nu ontdekte ik tot mijn niet geringe verbazing dat de milt van oudsher als 'de zetel der zwaarmoedigheid' wordt beschouwd. Een synoniem is 'spleen' en laat dat nou net ook een literair begrip zijn waarmee romantische somberheid wordt aangeduid. Dit kan geen toeval zijn...
zondag 6 april 2008
Vlaanderens Mooiste
De Ronde van Vlaanderen vind ik persoonlijk de mooiste klassieker van het jaar. 'Vlaanderens mooiste' springt eruit door de schitterende sfeer - als het wielermaffe Vlaanderen zich ooit afscheidt van Wallonië heeft het al een nationale feestdag - en door de zwaarte van de koers. Meer dan 250 kilometer lang, kasseistroken, steile puisten als de Bosberg en de Muur van Geraardsbergen, verraderlijke omstandigheden, Vlaamse wegen (smal, gevaarlijk). Hier worden de mannen van de jongens gescheiden. De Ronde van Vlaanderen betekent afzien, doodgaan, ballen hebben om te winnen.
Hoe gevaarlijk koersen in Vlaanderen is, werd vandaag weer bewezen. Angel Gómez kwam akelig ten val. Een typisch Vlaams obstakel + slecht zicht door de regen + een vermoeide Spanjaard = een paar botbreuken:
Stijn Devolder won vandaag verdiend na een mooie krachtinspanning. De show werd echter gestolen door Sebastian Langeveld. De pas 23-jarige Nederlander debuteerde met verve. Hij reed bijzonder sterk, demarreerde een aantal malen en was gezichtsbepalend in de finale waarin hij Devolder bijna wist bij te halen. Ook Niki Terpstra (straf optreden op de Muur) en Martijn Maaskant finishten voorin. In dit filmpje een sfeerimpressie van de doorkomst op de Muur (met op 0:25 in het lichtblauw Terpstra). Met zulk wielergek publiek moet het net een beetje minder pijn doen:
Hoe gevaarlijk koersen in Vlaanderen is, werd vandaag weer bewezen. Angel Gómez kwam akelig ten val. Een typisch Vlaams obstakel + slecht zicht door de regen + een vermoeide Spanjaard = een paar botbreuken:
Stijn Devolder won vandaag verdiend na een mooie krachtinspanning. De show werd echter gestolen door Sebastian Langeveld. De pas 23-jarige Nederlander debuteerde met verve. Hij reed bijzonder sterk, demarreerde een aantal malen en was gezichtsbepalend in de finale waarin hij Devolder bijna wist bij te halen. Ook Niki Terpstra (straf optreden op de Muur) en Martijn Maaskant finishten voorin. In dit filmpje een sfeerimpressie van de doorkomst op de Muur (met op 0:25 in het lichtblauw Terpstra). Met zulk wielergek publiek moet het net een beetje minder pijn doen:
Abonneren op:
Berichten (Atom)
